August 16th, 2021

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο Αγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ειπε από τον τέταρτο ακόμα αιώνα: «Τά της Εκκλησίας αποίμαντα, ο πλούς εν νυκτί, πυρσός ουδαμού».

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ΚΑΥΧΗΣΙΣ, ΦΙΛΑΥΤΙΑ

ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΗΣΕΩΣ
«Οὐδέν τῆς ὑπερηφανείας χεῖρον καί τῆς οἰήσεως. Αὕτη τόν Ἑωσφόρον ὑπάρχοντα τῆ παρά Θεοῦ δόξη τε καί λαμπρότητι τετιμημένον, καί λαμπρότητα καί φῶς χρηματίζοντα δεύτερον, σκότος κατά κράτος εἰργάσατο. Αὕτη πολλούς ὕστερον εἰς βόθρον ἀπωλείας ἐνέβαλεν»!
Ετσι ξεκιναει την τελευταια Ποιμαντορικη του Εγκυκλιο ο Σεβ.  Αμφιλόχιος καί ασφαλως αναφερεται εις την πτωσιν του Εωσφορου, αλλά καί εις την πτωσιν των αιρετικων, υπαινισσεται ομως σαφως καί οτι ολοι εμεις που δεν υποτασσομεθα εις αυτον ως τον μοναδικόν Επίσκοπον επι της γης καί δεν τον θεωρουμε αλάθητον εχομεν πεσει εις το πάθος της υπερηφανειας καί της οιησεως.
Θα μελετησουμε το θεμα δια να δουμε από πού γενναται η Υπερηφανεια, η καυχησις καί η φιλαυτια από τα οποία ειθε να μας λυτρωση ο Κυριος:
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
Γράφει ο Προφήτης: «Οι μακαρίζοντες υμάς καί τήν τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσι». (Ησ. γ΄12). Διότι από τούς επαίνους γεννάται η φιλαυτία, η υπερηφάνεια και η καύχηση. Καυχήθηκε o Δαβίδ γιά τά πλήθη τού λαού του, και τόν είδε ν’ αφανίζεται από θανατικό. Καυχήθηκε o βασιλιάς Εζεκίας για τα πλούτη του, και έχασε όλους τους θησαυρούς του. Καυχήθηκε o Ναβουχοδονόσορ για τη Βαβυλώνα του, κι έχασε τα λογικά του.
Έτσι φαίνεται πως καλύτερο είναι να είμαστε ταπεινοί, παρά να χαιρόμαστε θριαμβολογώντας για τις επιτυχίες μας. Ο Φαρισαίος έκανε καλά έργα, αλλά όταν καυχήθηκε γι’ αυτά, καταστράφηκε. Έτσι, ο τελώνης δεν έκανε τίποτε καλό, σώθηκε όμως μέ τήν ταπείνωσή του. Για τη ματαιότητα της καυχησιολογίας διαβάζουμε στην Π. Διαθήκη: “Εν περιβολή ιματίων μη καυχήσεις και εν ημέρα δόξης μη επαίρου” (Σ. Σειράχ ια’4), δηλαδή να μην καυχώμαστε για τα ρούχα μας και την ανθρώπινη δόξα.
Ο Παροιμιαστής συνιστά το ίδιο για τους νομιζόμενους σοφούς: “Επί τη σοφία μη επαίρου” (Παρ. γ’5). Η καύχηση δείχνει άγνοια της πραγματικότητας από τον πάσχοντα γιατί: “Τι ωφέλησεν ημάς η υπερηφανία; Και τι πλούτος μετά αλαζονείας συμβέβληται ημίν; Παρήλθεν εκείνα πάντα ως σκιά.” (Σ. Σολ.). Το ότι καύχηση και υπερηφάνεια οδηγούν στη συντριβή του υπερφίαλου τονίζεται και πάλι από το βιβλίο των Παροιμιών: “Προ συντριβής ηγείται (προηγείται) ύβρις, προ δε της πτώσεως υπερηφάνεια” (ιστ’18). Στο βιβλίο Α΄ Βασιλειών διαβάζουμε πως δεν πρέπει να καυχιόμαστε για τη δύναμη, για τον πλούτο, ούτε ακόμη για τη φρόνηση αλλά: “καυχάσθω o καυχώμενος, εν τώ συνιείν καί γινώσκειν τόν Κύριον καί ποιείν κρίμα καί δικαιοσύνην εν μέσω τής γής» (β΄10), ενώ στους Ψαλμούς τονίζεται: “Εξολοθρεύσει Κύριος γλώσσα μεγαλορρήμονα” (Ψ. ια’14).
Κάτω από το πρίσμα του φωτός του Ευαγγελίου η στηλίτευση της καύχησης είναι ακόμη σαφέστερη. Έτσι υπερηφάνεια και καύχηση φέρνουν τη συντριβή, κατά το λόγο του Κυρίου: “Πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται” (Λουκ. ιδ’1), ενώ ο Απόστολος προειδοποιεί: “Εί τις δοκεί είναί τι, μηδέν ών, φρεναπατά εαυτόν. Το δε έργον εαυτού δοκιμαζέτω έκαστος, και τότε εις εαυτόν μόνον το καύχημα έξει, και ουκ εις έτερον.” (Γαλ. Στ’3). Κατά τον ίδιο Απόστολο υφίσταται και η καλή καύχηση, στην οποίαν αναφερθήκαμε εισαγωγικά: “Ο καυχώμενος εν Κυρίω καυχάσθω. Ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνος εστι δόκιμος, αλλ’ όν ο Κύριος συνίστησιν” (Β. Κορ. ι΄17), ενώ αρετή που οδηγεί στην πραγματικά άξια καύχηση είναι η ταπείνωση: “Καυχάσθω ο αδελφός ο ταπεινός εν τω ύψει αυτού, ο δε πλούσιος εν τη ταπεινώσει αυτού” Ιακ. Α’9).
Για τον Απόστολο Παύλο κύριο αίτιο του πάθους της καυχησιολογίας είναι η κοσμική γνώση που: “φυσιεί” (προκαλεί έπαρση), ενώ αντιθέτως “η αγάπη οικοδομεί”
ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ
Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης έλεγε ότι: “Το να υπερηφανεύεσαι για τον πλούτο, ή να καμαρώνεις για την καταγωγή σου, ή το να νομίζεις ότι είσαι ανώτερος από τους άλλους (…) αυτά είναι αφαίρεση της ψυχικής αξίας και καταλήγουν στην ντροπή«, μια ντροπή που μπορεί να παραχωρηθεί παιδαγωγικά από το Θεό: “για ό,τι καυχιόμαστε, θα παραχωρήσει ο Θεός να το χάσουμε, για ταπείνωση” (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).
Ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκήνος βρίσκει αιτία της Πτώσης των Πρωτοπλάστων την καύχηση του “είναι ίσα Θεώ”: “Πολλά φρονώ εν Θεώ αλλ’ εμαυτόν μετρώ, ίνα μη εν καυχήσει απόλλυμαι, ως Αδάμ ποτε τον προπάτορα ο εχθρός παρασκευάσας ισοθεϊαν φαντασθήναι, εξήνεγκε παραδείσου και μέχρις άδου πυθμένων κατήγαγε”.
Ο Ιερός Χρυσόστομος δείχνει το δρόμο της αυτομεμψίας για την αντιμετώπιση της καύχησης: “Αν πεις για τον εαυτό σου ότι έχεις καλή φήμη, έγινες άχρηστος, έστω και αν πράγματι είσαι καλός. Αν δε χαρακτηρίσεις τον εαυτό σου ως αχρείο, τότε έγινες εύχρηστος, έστω και αν δεν είσαι καλός.” Ο Άγιος Ιωάννης Σιναϊτης βλέπει πνευματική υγεία εκεί που αποχωρέι η καύχηση: “αν ο λογισμός δεν παινεύεται πλέον για φυσικά προτερήματα, αυτό είναι σημάδι ότι αρχίζει να έρχεται η υγεία«.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλώντας για τη φαρισαϊκή καύχηση έλεγε: “Εκείνοι που υπερηφανεύονται για τα καλά τους έργα και αγνοούν την πίστη στον Θεό, μοιάζουν με λείψανα νεκρών, που είναι μεν ντυμένα με ωραία ρούχα, αλλά δεν έχουν την αίσθηση των ωραίων αυτών ρούχων” ....

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ

Ο  προφήτης Ιεζεκιήλ περιγράφει ως εξής την πτώση του Εωσφόρου (28:15):  “Από την ημέρα που πλάστηκες μέχρι την ημέρα που αμάρτησες ήσουν τέλειος  στη συμπεριφορά σου”. Και συνεχίζει στο στιχ. 17 ο Ιεζεκιήλ: “επειδή  είχες ομορφιά περηφανεύτηκες, επειδή είχες μεγάλη δόξα η σοφία σου  διαφθάρθηκε”. Η υπερηφάνεια του Εωσφόρου μετατράπηκε σε αυταπάτη και  τελικά κατέληξε σε στάση. Ο προφήτης Ησαΐας αναφέρει στο 14: 13, 14 :  “έλεγες μέσα σου στον ουρανό θα ανεβώ και τον θρόνο μου θα υψώσω πάνω  από τα άστρα του Θεού, θα πάρω θέση πάνω στο βουνό και θα ανεβώ πάνω από  τα σύννεφα και με τον Ύψιστο θα είμαι ίσος”. Η περηφάνια κατάντησε  αλαζόνα τον Εωσφόρο με αποτέλεσμα να έχει ξεγελαστεί σε άκρατο σημείο  και να ζητάει να είναι ίσος με το Θεό. Η αλαζονεία λοιπόν ήταν ένα από  τα πλέον βασικά αίτια που οδήγησαν τον Εωσφόρο στην πτώση. Μαζί του  παρέσυρε και ένα μεγάλο αριθμό αγγέλων από όλα τα Τάγματα (Αποκ. 12:4). Η  στάση του Εωσφόρου μετατράπηκε σε τραγωδία καθώς ο Αρχάγγελος Μιχαήλ  τον εκδίωξε από τον ουρανό και τον γκρέμισε στη γη. (Αποκ. 12:17-19)  “Και εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού του  πολεμήσαι μετά του δράκοντος και ο δράκων επολέμησε και οι άγγελοι  αυτού. Και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ, και  εβλήθη ο δράκων ο όφις ο μέγας ο αρχαίος, ο καλούμενος διάβολος και ο  σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, εβλήθη εις την γήν και οι άγγελοι  αυτού μετ αυτού εβλήθησαν”. Ο προφήτης Ησαΐας απορεί (12:4): “πως  έπεσες από τον ουρανό Εωσφόρε, τέκνο της αυγής;”.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΑΛΛΑ ...

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ
ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΝ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΔΙΑΙΡΕΣΙΝ ...
Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων
15 Ιουλίου  · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Δημόσια
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΝ ΣΕΒ/ΤΟΝ ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΝ.
Ευρισκομενος στην πατρίδα μου την νησον Λευκάδα, όπου ιερουργησα  κατα τας εορτας των Αγιων Αποστολων και των Αγιων Αναργυρων, μου ετηλεφωνησαν προ ολιγου εκ Κρητης και μου ειπαν οτι ο Σεβασμιωτατος Αμφιλοχιος τους έστειλε Εγκύκλιον Επιστολην εις την οποίαν γράφει ότι εγω ο Μητροπολίτης Κήρυκος διέλυσα την Εκκλησιαν του Χριστου και οτι τώρα ο μοναδικος Επισκοπος επι της γης είναι ο Λαρισης Αμφιλοχιος εις τον οποιον πρέπει όλοι να υποταχθούμε.
Μάλιστα μου είπαν ότι ετηλεφωνησαν αμεσως εις την Λαρισαν δια να μιλησουν με τον Σεβασμιωτατο και οχι μονο αρνήθηκαν να τους συνδεσουν, αλλα και τους έκλεισαν αγενεστατα το τηλέφωνο.
Με την ευκαιρία αυτή αν και δυσκολεύομαι να γράψω απο το κινητό θα κάνω καποιες μικρές επισημανσεις:
Οταν τελευταια επισκέφθηκα τον Σεβ/το Αμφιλοχιο εις την Λάρισα, κατα την γενομένην συζήτησιν, και πριν ακομη του προτείνω να ξεκινησωμεν τον προταθεντα υφ ημων "διαλογον εν αγάπη και αληθεια", μου ανέφερε ότι "ο Σεβαστιανός της Κυπρου έγραψε εις τον Παρθενιον που του εζήτησε διαλογον, οτι η Εκκλησια του Χριστου δεν καμνει διαλογον μετα αιρετικων και σχισματικων", δηλαδη σαν να μου ελεγε: "Τι ήρθες εδω; Για να κανωμε διαλογο; Μα η Εκκλησια του Χριστου της οποίας τώρα είμαι ο μοναδικος επι της γης Ορθοδοξος Επισκοπος δεν κάμνει διαλογον με αιρετικούς και σχισματικους σαν του λογου σου".....
Σχολιον: Το ίδιο φρόνημα περι της Εκκλησίας ως δήθεν μη διαλεγομενης ... έχει διατυπώσει και ο Στεφανος και ο Σεβαστιανός. Δηλαδή ταυτίζουν την Εκκλησια με τον εαυτον των.
Δικαιος ομως ο Κυριος καί δικαιοσυνας ηγαπησεν, ευθυτητας οιδε το προσωπον αυτου ...

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΛΑΡΙΣΗΣ

Ο ΣΕΒ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ, ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ "ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΤΕΣ" ΕΠΕΙΔΗ ΤΗΡΟΥΜΕ ΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ (ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑΝ) ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2016, ΠΕΡΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ...

ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΤΟΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΕΙΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟΔΕΚΤΑΣ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗΝ ΜΕΤΕΦΡΑΣΑΝ, ΟΠΩΣ ΕΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΞΕΝΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ) ΓΡΑΦΕΙ ΟΤΙ ΗΜΕΙΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΕΙΜΕΘΑ Η ΒΑΣΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ "ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ" Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ) ΜΕΤΑ ΤΗΝ "ΔΙΑΛΥΣΙΝ" ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ (ΑΠΑΓΕ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ) Ο ΣΕΒ/ΤΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΑΠΕΜΕΙΝΕΝ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΕΝΩ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ "Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΚΑΜΝΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΝ" ....

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (ΥΠ ΟΨΙΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ)

      ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΣ (kirykos) έγραψε,   
2009-02-14 06:05:00    

     ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (ΥΠ’ ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ)  

 Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΞΙΟΝ
ΝΑ ΣΥΓΚΑΤΑΡΙΘΜΗΘΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

"Οὐ γἀρ οἷόν τε συνόδῳ συναριθμηθῆναι τούς περί τήν πίστιν ἀσεβοῦντας".

Η  ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ 1724 ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΠΟΥ  ΑΠΕΣΚΙΡΤΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ. ΟΥΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ  ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΩΝΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΑΤΑ ΨΩΡΙΩΝΤΑ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΣΕΣΗΠΟΤΑ.

"᾿Εκεῖνοι  ὁποῦ ἀποσκιρτήσουσιν ἀπό τήν εὐσέβειαν καί ἀφήσουσι μέν τά πάτρια καί  ὀρθά τῆς πίστεως ἡμῶν δόγματα καί τάς κοινάς παραδόσεις τῆς ᾿Εκκλησίας,  περιπέσωσι δέ καί ἐξολισθήσωσιν εἰς νεωτερισμούς καί ἀλλοκότους  ὑπολήψεις καί ἔθη ἑτερόδοξα, καί παραχαράξωσι καί νοθεύσωσι τήν τῆς  εὐσεβείας ἀλήθειαν, οἱ τοιοῦτοι οὔτε πλέον εἶναι, οὔτε ὀνομάζονται τῇ  ἀληθείᾳ χριστιανοί, ἀλλ' ὡς ἑτερόδοξοι καί νεωτερισταί ἐκκόπτονται καί  χωρίζονται τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί χριστιανικῆς ὁλομελείας, καί τῆς ἱερᾶς  μάνδρας ἐκβάλλονται, ὡς πρόβατα ψωριῶντα καί μέλη σεσηπότα" (Σύνοδος ἐν  Κων)λει 1724, Μάνσι 37,209).

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ. ΔΙ ΑΥΤΗΣ ΛΑΛΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ. Ο ΑΝΤΙΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΕΝΑΝΤΙΩΝΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ. ΥΠΑΚΟΗ ΟΜΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΥΠΑΚΟΗΝ ΕΙΣ ΕΔΙΔΑΞΑΝ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ, ΕΙΣ ΟΣΑ ΠΑΡΕΛΑΒΟΝ  ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΑΡΕΔΩΚΑΝ ΟΙ ΘΕΟΦΟΡΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ, ΕΙΣ ΟΣΑ ΕΔΟΓΜΑΤΙΣΑΝ ΑΙ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ.

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Η ΕΚΤΡΩΣΙΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΟΣ ...

ΔΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ
Sep 14, 2017
ΑΜΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΠΕΠΛΑΣΤΑΙ, Η ΕΚΤΡΩΣΙΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΟΣ
ΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ egxeirisi-xeirourgeio-giatroi.jpg Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Στην εκπομπή ‘’ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ’’ του Κυπριακού Τηλεοπτικού σταθμού ‘’Sigma’’, που παρουσιάζει o θεολόγος κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδης, με θέμα «Η διακοπή της κύησης και το δικαίωμα των γυναικών στο σώμα τους», εξέφρασε θέσεις που δεν συμφωνούν με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Ο κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδης, εξέφρασε εντελώς λάθος θέσεις για το θέμα των αμβλώσεων πριν την 5η εβδομάδα, μη θεωρώντας την άμβλωση στο διάστημα των πρώτων 5 εβδομάδων ως φόνο.
Σύμφωνα με την Εκκλησία μας και για το διάστημα των πρώτων 5 εβδομάδων, η άμβλωση είναι φόνος. Την άποψη ότι μετά την 5η εβδομάδα σχηματίζεται ο εγκέφαλος και αρχίζει η εγκεφαλική λειτουργία, και ως εκ τούτου δεν είναι φόνος, δεν τη δέχεται Εκκλησία μας. Ποιος είπε ότι ο σχηματισμός του εγκεφάλου και η έναρξη της εγκεφαλικής λειτουργίας, καταδεικνύει ότι τότε το έμβρυο εμψυχούται; «Άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον» αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στο σύγγραμμά του «Έκδοσις ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως», με το «άμα» να δηλώνει επακριβώς το ταυτόχρονο.
Στο άρθρο του ο Herman T. Engelhardt, Καθηγητής του Τμήματος Φιλοσοφίας, του Rice University, με τίτλο «Οι εκτρώσεις και οι πόλεμοι των πολιτισμών» (Μετάφρ. π. Γεωργίου Κανάκη), αναφέρει πως «Αυτό που είναι σημαντικό για τους Χριστιανούς είναι ότι μία διάκριση μεταξύ διαμορφομένων και ασχηματίστων εμβρύων, εμψυχωμένων και μη εμψυχωμένων εμβρύων, απορρίπτεται διαρρήδην ως μη έχουσα θεολογική σημασία για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς» και ότι «Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί βιώνουν μια αδιάσπαστη εκτίμηση του πώς να εκτιμούν την ανθρώπινη ζωή από τη σύλληψή της, και να αναγνωρίζουν ότι η αφαίρεση αυτής της ζωής απαγορεύεται».
Ο αιρετικός Θωμάς Ακινάτης, ο οποίος ως γνωστό είχε επηρεασθεί από τον Αριστοτέλη, δεν δέχοταν ότι είναι φόνος η πρώιμη άμβλωση. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, στα «Κεφάλαια φιλοσοφικά» αναφέρει «Ομοϋπόστατα εισίν, ότε δύο φύσεις εν μια υποστάσει ενωθώσι και μίαν σχώσιν υπόστασιν σύνθετον και εν πρόσωπον, ως ψυχή και σώμα». «Την ψυχήν ούτε γαρ προυφίσταται του σώματος, ούτε μεθυφίσταται. Αλλ’ άμα τη τούτου γενέσει κτίζεται και αυτή» ομιλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης (Κλίμαξ, Λόγος Κστ΄).
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στα Εκατόν Πεντήκοντα Κεφάλαια (Συγγράμματα Τόμος Ε΄) αναφέρει «Η μέντοι ψυχή συνέχουσα το σώμα, ω και συνεκτίσθη, πανταχού του σώματος εστίν… ». Ο Β΄ Κανών του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου (Περί της φθειράσης κατ’ επιτήδευσιν το έμβρυον), εις την προς Αμφιλόχιον Ικονίου Επιστολή Κανονική Α, αναφέρει «Η φθείρασα κατ’επιτήδευσιν, φόνου δίκην επέχει. Ακριβολογία δε εκμεμορφωμένου και ανεξεικονίστου παρ’ημίν ουκ έστιν».
Η απόφαση της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου για το θέμα τούτο, επικύρωσε τον Β΄ Κανόνα του Αγίου Βασιλείου. «Η ψυχή όλη δι όλου του σώματος χωρεί και ομοχρόνως εν τη ζωή γίνεται» λέγει ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στο σύγγραμμά του «Εξήγησις του Άσματος των Ασμάτων», Λόγος Ζ΄. Σαφώς δεν προηγείται το σώμα της ψυχής, αλλ’ η ψυχή γίνεται «ομοχρόνως» με το σώμα. Είναι χαρακτηρισική η ρήση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, με το ομοχρόνως να επεξηγεί πλήρως ότι «άμα το σώμα και η ψυχή». «Ούτε γαρ σώμα προ της ψυχής αφίστατο, ούτε ψυχή προ του σώματος» αναφέρει ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης, P.G. 89,724.
Πως δύναται να ισχυριστεί κανένας, ότι «το σώμα πρώτον γέγονεν και η ψυχή ύστερον» εάν θέλει ορθοδόξως να φρονεί; Θα μπορούσε λοιπόν κανείς, ορθοδόξως φρονών, να ισχυριστεί ότι «άχρι πέμπτης εβδομάδος, ουκ είναι το έμβρυον άνθρωπος»; Τότε δηλαδή είναι μόνο σώμα; Δεν έχει ψυχή το έμβρυο αυτό; Ποιός Άγιος της Εκκλησίας μας, είπε ποτέ κάτι τέτοιο; «Άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον» αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. P
osted by ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ at 07:42
Αναρτήθηκε από ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΚΥΡΟΝ

Ο ΣΕΒ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ, ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ "ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΤΕΣ" ΕΠΕΙΔΗ ΤΗΡΟΥΜΕ ΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ (ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑΝ) ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2016, ΠΕΡΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ...

ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΤΟΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΕΙΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟΔΕΚΤΑΣ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗΝ ΜΕΤΕΦΡΑΣΑΝ, ΟΠΩΣ ΕΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΞΕΝΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ) ΓΡΑΦΕΙ ΟΤΙ ΗΜΕΙΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΕΙΜΕΘΑ Η ΒΑΣΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ "ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ" Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ) ΜΕΤΑ ΤΗΝ "ΔΙΑΛΥΣΙΝ" ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ (ΑΠΑΓΕ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ) Ο ΣΕΒ/ΤΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΑΠΕΜΕΙΝΕΝ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΕΝΩ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ "Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΚΑΜΝΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΝ" ....

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Κανονες του Μεγαλου Βασιλείου

Κανόνες του εν Αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου ερμηνευόμενοι. 

   

 (ΚΑΝΩΝ Α’ Ερμηνεία Πηδαλίου σελ.588-589)
 

ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΟΙ
 

«Και παρασυνάγωγοι μεν είναι οι ανυπότακτοι Πρεσβύτεροι και Επίσκοποι εκείνοι, οίτινες με το να έπεσαν εις σφάλματα, καθηρέθησαν μεν από την ιεροσύνην κανονικώς. Μη θέλοντες δε να υποταχθούν εις τους Κανόνας αυθεντικώς, αυτοί εαυτούς εξεδίκησαν και ενήργουν τα της Αρχιερωσύνης και Ιερωσύνης κατ’ιδίαν, μαζή δε με αυτούς συνηκολούθησαν και άλλοι, αποστατήσαντες από την καθολικήν εκκλησίαν.»
 

«Οι παρασυνάγωγοι λοιπόν ενώνονται πάλιν με την Εκκλησίαν με μόνην αξιόλογον μετάνοιαν και επιστροφήν, και οι εξ’αυτών όντες ιερείς και κληρικοί επιστρέφοντες, εις την αυτήν τάξιν και βαθμόν οπού ήσαν πρότερον, δέχονται (4)».
 

ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ
 

«Σχισματικοί δε ονομάζονται εκείνοι οπού διαφέρονται προς την καθολικήν Εκκλησίαν, όχι δια δόγματα Πίστεως ,αλλ’ α δια κάποια ζητήματα εκκλησιαστικά και ευκολοϊάτρευτα».

 

«…και απλώς όλοι οι Σχισματικοί, ερχόμενοι εις την καθολικήν Εκκλησίαν, να βαπτίζονται, επειδή οι πρώτοι ιερωμένοι των σχισματικών είχον μεν το χάρισμα του να χειροτονούν και του να βαπτίζουν από την Εκκλησίαν. Αφ’ ου δε μίαν φοράν εσχίσθησαν από το όλον σώμα της Εκκλησίας (1),έχασαν αυτό και δεν ημπορούν πλέον να βαπτίσουν άλλους ή να χειροτονήσουν και απλώς να δώσουν χάριν, την οποίαν δια του σχίσματος εστερήθησαν. Όθεν και οι παρ’ αυτών βαπτιζόμενοι λογίζονται ότι από λαϊκούς εβαπτίσθησαν, διό και χρειάζονται να βαπτισθούν…
 

Collapse )