March 8th, 2021

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΩΝ

Ο ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ
ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΕΦΕΤΟΣ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821 ΕΙΣ ΑΓΩΝΑ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Αριθμ. Φυλλου 173    ΜΑΡΤΙΟΣ 2021
ΠΕΡΙ ΙΕΡΩΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΩΝ
α) Τί σημαίνει ἡ λέξη «Μνημόσυνο»;
Ἡ λέξη «Μνημόσυνο» προέρχεται ἀπό τό ρῆμα, μνημονεύω, πού σημαίνει: ἐνθυμοῦμαι, ἀναφέρω τό ὄνομα κάποιου. Τό Μνημόσυνο τελεῖται πάντοτε μέ θεία Λειτουργία καί μέ κόλλυβο, δηλαδή μέ βρασμένο σιτάρι, πού συμβολίζει τήν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Ὅπως τό σιτάρι θάπτεται στή γῆ, σαπίζει καί ὕστερα ἀπό λίγο καιρό πάλι φυτρώνει καί γίνεται ὡραιότερο, ἔτσι καί ὁ νεκρός μας. Αὐτός πού θάφτηκε καί διαλύθηκε «εἰς τά ἐξ ὧν συνετέθη» θά ἀναστηθεῖ πάλι μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, μέ ἄφθαρτο σῶμα, κατά τήν κοινή Ἀνάσταση.
β) Πόσα Μνημόσυνα πρέπει νά γίνονται;
Ὁ Πατριάρχης Μητροφάνης λέγει, ὅτι Μνημόσυνο πρέπει νά γίνεται στίς 3 ἡμέρες, στίς 9, στίς 40, στό ἑξάμηνο καί στόν χρόνο, καί ὁποτεδήποτε ἄλλοτε θέλουν οἱ συγγενεῖς καί οἱ φίλοι, καλό εἶναι νά τελοῦν Μνημόσυνο.
Οἱ Ἀποστολικές Διαταγές ἀναφέρουν ὡς ἀπαραίτητα «τά τρίτα, ἔνατα, τεσσαρακοστά καί ἐνιαύσια Μνημόσυνα». (Βιβλ. Η΄, κεφ. 41-42) Μέχρι καί σήμερα τηρεῖται ἡ ἐντολή αὐτή καί τοῦτο, γιατί κάθε ἕνα ἀπό τά Μνημόσυνα αὐτά ἔχει καί τόν συμβολισμό του:
«Τριήμερα», συμβολίζουν τήν τριήμερη ταφή καί ἀνάσταση τοῦ
Χριστοῦ.
«Ἐνιάμερα», συμβολίζουν τά ἐννέα τάγματα τῶν ἀγγέλων.
«Τεσσαρακοστά», τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου.
«Ἐτήσια», εἶναι τά ἀναμνηστήρια.
Πολλοί δέν τελοῦν Μνημόσυνο, ἀλλά δίνουν «ἀντί» Μνημοσύνου. ΚΑΚΩΣ! Ἄλλο εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη πού δίδεται καί ἄλλο τό Μνημόσυνο πού τελεῖται.
γ) Ἄραγε ὠφελοῦν τά Μνημόσυνα καί ποιούς;
Τά Μνημόσυνα πρῶτα ὠφελοῦν τούς κοιμηθέντες, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν ἀπό κοντά μας. Συγχρόνως ὅμως ὠφελοῦν κι ἐμᾶς τούς ζωντανούς. Μέ τά Μνημόσυνα δείχνουμε τήν ἀγάπη μας πρός τούς κεκοιμημένους, ἔπειτα ἀνακουφιζόμαστε κι ἐμεῖς οἱ θλιμένοι, γιατί ὁ θάνατος δημιουργεῖ ἀβάσταχτη θλίψη γιά τό πρόσωπο πού χάσαμε. Ἡ προσευχή ὅμως καί τό Μνημόσυνο εἶναι ἡ μοναδική ἐπικοινωνία μ’ αὐτούς.
Ἄνθρωποι πού πέθαναν ἀμετανόητοι γιά τίς ἁμαρτίες τους, μακρυά ἀπό τό φῶς τοῦ Θεοῦ, βουτηγμένοι στόν βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας, δέν θά πρέπει νά περιμένουν τή σωτηρία τους ἀπό τά Μνημόσυνα. Ἐπειδή ὅμως ἐμεῖς δέν γνωρίζουμε ποιοί ἔφυγαν μετανοημένοι καί ποιοί ἀμετανόητοι, κάνουμε Μνημόσυνο γενικά γιά ὅλους τούς βαπτισμένους χριστιανούς.
Ἡ ὠφέλεια πού προέρχεται ἀπό τά Μνημόσυνα δέν ἔχει τή δύναμη νά ἀλλάξει ριζικά τήν μετά θάνατον κατάσταση. Παρ’ ὅλα αὐτά ὅμως προσφέρει κάποια ἀνακούφιση. Πολλοί ἴσως νομίζουν πώς μέ τά Μνημόσυνα μποροῦν μιά ψυχή πού κρίθηκε γιά τήν κόλαση, νά τή βάλουν στόν Παράδεισο.
Αὐτό εἶναι πλάνη. Οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πού διδάσκουν τήν ὠφέλεια ἀπό τά Μνημόσυνα διευκρινίζουν καί τί εἴδους ὠφέλεια εἶναι αὐτή. Ἡ ὠφέλεια αὐτή εἶναι ἕνα εἶδος ἀνακούφισης καί μικρῆς βοήθειας τῶν ψυχῶν. Εἶναι γιά μᾶς πολύ δύσκολο νά προσδιορίσουμε μέ ἀκρίβεια τήν ὠφέλεια πού δοκιμάζουν οἱ ψυχές. Καί τοῦτο γιατί ἐμεῖς ζοῦμε στόν ἐμπειρικό ὑλικό κόσμο, ἐνῶ οἱ ψυχές κινοῦνται στόν χῶρο τῶν Πνευμάτων.
Ὑπάρχει σχέση ἀνάμεσα στό Μνημόσυνο καί στήν θεία Λειτουργία;
Ἡ ἀρχαία τάξη τῆς Ἐκκλησίας μας θέλει τό Μνημόσυνο ἀπαραίτητα νά τελεῖται μέ θεία Λειτουργία. Καί τοῦτο, γιατί ἡ θεία Εὐχαριστία ἔχει μορφή ἐξιλαστήριας θυσίας, πού προσφέρεται στόν Θεό ὑπέρ τῶν ζώντων καί τῶν κεκοιμημένων.
Πολλές ἀπό ἀπό τίς εὐχές τῆς θείας Λειτουργίας εἶναι ἀφιερωμένες στούς κεκοιμημένους. Γι’ αὐτό ὅσοι θέλουν νά τελέσουν Μνημόσυνον πρέπει νά συμμετέχουν πρῶτα στή θεία Λειτουργία. Νά δίνουν τό ὄνομα τοῦ κεκοιμημένου στόν Ἱερέα, γιά νά μνημονευθεῖ στήν ἁγία Πρόθεση, καί ἔπειτα νά τελοῦν καί τήν εἰδική ἀκολουθία τοῦ ἱεροῦ Μνημοσύνου.
Ἡ ὀρθόδοξη πράξη καί ζωή ἐπιβάλλει οἱ συγγενεῖς τοῦ κεκοιμημένου νά ἐξομολογοῦνται καί νά κοινωνοῦν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων κατά τό Μνημόσυνο.
ε) Ποιά ἡμέρα πρέπει νά τελεῖται τό Μνημόσυνο;
Σέ ὅλο τόν Ὀρθόδοξο χῶρο ἔχει ἐπικρατήσει ἡ κακή συνήθεια τό Μνημόσυνο νά τελεῖται τήν Κυριακή. Βέβαια ὑπάρχει κάποια δικαιολογία γιά τό ὅτι ἡ Κυριακή εἶναι ἡμέρα ἀργίας καί ἐξυπηρετεῖ τούς συγγενεῖς καί τούς φίλους. Δογματικά καί Τυπικά τό Μνημόσυνο δέν πρέπει νά τελεῖται τήν Κυριακή. Ἡ Κυριακή εἶναι ἡμέρα Ἀναστάσιμη, χαρμόσυνη καί πανηγυρική, ἐνῶ τό Μνημόσυνο εἶναι πένθιμο. Οἱ Χριστιανοί ἔρχονται τήν Κυριακή στήν Ἐκκλησία νά προσευχηθοῦν, νά ἁγιασθοῦν, νά φύγουν ἐνισχυμένοι καί χαρούμενοι. Φυσικό λοιπόν εἶναι νά μήν θέλουν κατά τήν ὥρα τῆς Κυριακάτικης προσευχῆς τους νά ἀκοῦν πένθιμα τροπάρια ἤ δάκρυα νά κυλοῦν ἀπό τά μάτια. Δέν εἶναι καί σωστό νά ἐπιβαρύνουμε τή θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς μέ μιά ἄλλη ἀκολουθία ἄσχετη, μέ ἀποτέλεσμα ἤ νά ἀργοῦμε, πράγμα τό ὁποῖο κάνει νά δυνασχετοῦν ἀρκετοί ἤ νά συντομεύουμε τή θεία Λειτουργία, πού εἶναι ἀπαράδεκτο, προκειμένου νά εἴμαστε συνεπεῖς στήν ὥρα μας.
Ἄλλωστε εἴπαμε ὅτι τό Μνημόσυνο θά πρέπει νά τελεῖται πάντα μέ τή θεία Λειτουργία, πού εἶναι ἀφιερωμένη εἰδικά σ’ ἐκεῖνον γιά τόν ὁποῖο τελεῖται. Ἡ θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τή θεία Λειτουργία τοῦ Μνημοσύνου.
Εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό αὐτό πού γίνεται ἀπό μερικούς χριστιανούς, νά τελοῦν τό Μνημόσυνο τό Σάββατο. Αὐτό εἶναι καί τό ὀρθόδοξο. Ἡ πιό κατάλληλη μέρα γιά νά τελεῖται τό Μνημόσυνο εἶναι τό Σάββατο.
Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Αγιος Νικολαος» του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» καί του "Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμειου", του «Ιερου Φιλανθρωπικου Συνδεσμου Κληρικων Ακαινοτομητου Εκκλησίας ΓΟΧ Ματθαιος ο Α». Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου +Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Ο ΑΓΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΣΤΑΡΕΤΣ ΑΝΑΤΟΛΙΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ  

 ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
«Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ»
 

ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΣ ΥΠΟ ΤΟΥ  «ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ
ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ». ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ:  + Ο ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ  ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ  ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ (ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΜΗΝΑΣ  ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ), ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ  ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ.  ΤΑΧΥΔΡΟΜ.  Δ/ΝΣΙΣ: ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ, ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΓΝΗΣΙΑΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 25 ΚΑΙ ΟΡΦΕΩΣ 40, ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΣ .  ΤΗΛ. 2109701011
 

ΤΕΥΧΟΣ 811       ΜΑΡΤΙΟΣ 2015

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥ ΣΤΑΡΕΤΣ ΑΝΑΤΟΛΙΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΟΠΤΙΝΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

"Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους
θα δρα με πανουργία για να οδηγήσει στην αίρεση"
 

Του Αγίου στάρετς Ανατολίου της Όπτινα

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Ο ορος της Πανορθοδοξου Ιερας Συνοδου του περί του ψευδο βαπτισματος των Παπικων

      ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΣ (kirykos) έγραψε,   
2011-01-01 18:17:00    

     ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ 1755 ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ  

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Η ανθρωπινη ζωη υφισταται εξ ακρας συλλήψεως, από την στιγμη δηλαδη της γονιμοποιησεως ...

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΕΦΕΤΟΣ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821 ΕΙΣ ΑΓΩΝΑ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Αριθμ. Φυλλου 172    ΜΑΡΤΙΟΣ 2021
Η ΕΞ ΑΚΡΑΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΕΜΨΥΧΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΝ ΘΕΜΑ
´Ἡ Ἐκκλησία, στηριζομένη πάνω στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν Ἱερά μας Παράδοση, πιστεύει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ ὑφίσταται ἐξ ἄκρας συλλήψεως, ἀπὸ τὴ στιγμὴ δηλαδὴ τῆς γονιμοποίησης, ὁπότε γίνεται καὶ ἡ ἐμψύχωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπαιτεῖται, ὡς ἐκ τούτου, ἀπὸ τὴ στιγμὴ αὐτή, πλήρης σεβασμὸς καὶ προστασία πρὸς τὸ νέο ἀνθρώπινο πρόσωπο. Τὴν πίστη της αὐτὴ διακηρύττει ἐμπράκτως ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴ θέσπιση ἑορτῶν, οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται στὴ σύλληψη ἐπιφανῶν ἁγίων προσώπων, τὴν ἔναρξη τῆς ζωῆς τους δηλαδή, στὰ σπλάχνα τῶν μητέρων τους.
Ἔτσι δὲν ἑορτάζουμε μόνο τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, στὶς 8 Σεπτεμβρίου, ἀλλὰ καὶ τὴ σύλληψή της ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα, ἐννέα ἀκριβῶς μῆνες προηγουμένως, στὶς 9 Δεκεμβρίου. Τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο: γιορτάζει ἡ Ἐκκλησία τὴ σύλληψή του στὶς 23 Σεπτεμβρίου καὶ ἐννέα μῆνες ἀργότερα, στὶς 24 Ἰουνίου, τὴ γέννησή του. Καὶ διὰ τὴν κατὰ σάρκα γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἔχουμε τὴν ἀντίστοιχη ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ἐννέα μῆνες προηγουμένως.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρεται στὴν ἐπιλογή του ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ ἀποστολικὸ ἔργο πρὶν ἀπὸ τὴ γέννησή του καὶ λέγει ὅτι ὁ Θεὸς τὸν «ἀφώρισεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ καὶ τὸν ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ…» (Πρβλ. Γαλ.1,15). Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Ἡσαΐας ἀναφέρει: «Ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου» (Ἡσ. 49,1). Καὶ πολλὰ ἄλλα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς μιλοῦν γιὰ τὸν ἀνθρωπο κατὰ τὴ διάρκεια τῆς κύησής του, πρὶν ἀπὸ τὴ γέννησή του.
Ἡ Ἐκκλησία, ὡς ἐκ τούτου, θεωρεῖ (καὶ σὲ τοῦτο δὲν ἀμφιταλαντεύθηκε ποτὲ) ὅτι ἡ ἔκτρωση, ἡ τεχνητὴ δηλαδὴ διακοπὴ τῆς κύησης, συνιστᾶ φόνο. Ὁ Μέγας Βασίλειος μιλᾶ ἀνεπιφύλακτα:
«Ἡ φθείρασα κατ’ ἐπιτήδευσιν, φόνου δίκην ὑπέχει» (Β΄ Κανὼν Μεγάλου Βασιλείου). Δηλαδὴ ἡ ἔγκυος γυναίκα ποὺ ξεπίτηδες θανατώνει τὸ ἔμβρυο εἶναι φονεύτρια. Ξεκαθαρίζει ὅτι «..αἱ τὰ ἀμβλωθρίδια διδοῦσαι φάρμακα φονεύτριαί εἰσι καὶ αὐταί, καὶ αἱ δεχόμεναι τὰ ἐμβρυοκτόνα δηλητήρια» (Η΄ Κανὼν Μεγάλου Βασιλείου). Δηλαδὴ εἶναι φονεῖς τόσον ἐκείνοι ποὺ δίνουν τὰ φάρμακα γιά ἔκτρωση ὅσο καὶ ἐκεῖνες ποὺ λαμβάνουν τὰ δηλητήρια ποὺ φονεύουν τὸ ἔμβρυο. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος θεωρεῖ τὴν ἔκτρωση ἔγκλημα βαρύτερο καὶ ἀπὸ τὸν φόνο. Κατὰ τὸν φόνο τὸ θῦμα μπορεῖ νὰ ἀμυνθεῖ, τὸ ἔμβρυο, ὅμως, στερεῖται αὐτῆς τῆς δυνατότητας.
Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Αγιος Νικολαος» του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» καί του "Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμειου", του «Ιερου Φιλανθρωπικου Συνδεσμου Κληρικων Ακαινοτομητου Εκκλησίας ΓΟΧ Ματθαιος ο Α». Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου +Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Οποιος απορριπτει τον διαλογον παραλαμβανει τόν διαβολον (Επίσκοπος Γαλακτιων)

ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΣ
ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ...
ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ “ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ” ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ Αριθμ. Φυλλου 157 Φεβρουαριος 2021
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΓΑΛΑΚΤΙΩΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙΣΑ ΕΝ ΕΤΕΙ 2007 ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΠΡΟΗΛΘΕ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ «ΑΘΗΝΩΝ» ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ – ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ «ΚΥΠΡΟΥ» ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΞ ΕΝΟΣ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ) ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ... ΔΙΑΒΟΛΟΝ (ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΣ) ...  
Εις το ὑπ' ἀριθμ. 9/15.9.2007 ἐπίσημον ἔγγραφόν του ο Σεβ/τος διαμαρτυρομενος δια τον τροπον λειτουργιας της Συνοδου του γράφει:
«…Τόν Αὔγουστο (2007) ἔλαβα ἐκ νέου εἰδοποίηση γιά τήν Ἱεραρχία μέ τά θέματα πρός συζήτηση ἀλλά διαπίστωσα ὅτι (τά) εἴχατε ἤδη συζητήσει, καί ὑπογράψει(!)
Σᾶς ἀπάντησα ὅτι δέν ὑπογράφω τά θέματα τά ὁποῖα ἦταν: 1) ἡ χειροθεσία, 2) ἡ καθαίρεση τοῦ Κηρύκου, 3) ἡ καθαίρεση Ἱερέων Κυπρίων. Ἐπί πλέον εἴπατε ὅτι κάνατε καί δύο ἀκόμη προαγωγές, τοῦ Σεβασμιωτάτου Παντελεήμονα ἀπό Σαλαμίνος σέ Πειραιῶς καί Νήσων, καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἰγνατίου ἀπό Φαρσάλων σέ Λαρίσης καί Τυρνάβου. Ἐγώ τόνισα ὅτι αὐτό δέ λέγεται προαγωγή ἀλλά μεταθετό καί γι' αὐτό κατηγορούμεθα…». (Ἐπιστολή Α.Π. 9/15.9.2007 σελ. 5).
Επίσης εις το ιδιο εγγραφον γραφει:
«…1) Πρίν τρία χρόνια σέ κάθε Ἱεραρχία ἀπαγορεύατε αὐστηρά κατά τή διάρκεια τῆς συνεδρίασης, νά περιφέρονται στό διάδρομο θεολόγοι, Κληρικοί, καί Μοναχοί, μέ σκοπό νά τηρεῖται τό ἀδιάβλητο. Ἐπίσης πιστεύω νά ἐνθυμεῖσθε ὅτι σᾶς ἔλεγα ὅτι ὅσα συζητᾶμε μέσα στήν Ἱεραρχία τά ξέρουν λίγο — πολύ ὅλοι καί ἐσεῖς ἐπιμένατε μέ ἀπόλυτο τρόπο νά τούς καλοῦμε μόνο ὅταν ἔχουμε νά συζητήσουμε γιά κάποιο θεολογικό θέμα.
Μάλιστα θυμᾶμαι τό ἔντονο παράπονο τοῦ πρώην Μακαριωτάτου Ἀνδρέα ὁ ὁποῖος σᾶς παρακαλοῦσε νά ἀφήσετε τό διάκονο Μεθόδιο νά παρευρεθεῖ νά τοῦ λέει στό αὐτί τά λεγόμενα κι ἐσεῖς δέν τό ἐπιτρέψατε. Κατά συνέπεια ἐκφράζω τήν ἑξῆς ἀπορία: Πότε ἐτηροῦντο οἱ θεσμοί τῆς Ἱεραρχίας τότε ἡ τώρα πού παρεβρίσκονται στήν Ἱεραρχία οἱ σύμβουλοι θεολόγοι καί μοναχοί;
Ἐπίσης χρόνια τώρα λέγατε ὅτι δέν ἐπιτρέπεται νά συζητήσουμε κανένα θέμα πού δέν ἔχει ἀναγραφεῖ στήν ἡμερήσια διάταξη, ἐκτός ἄν κάποιος κάνει μιά ἁπλῆ ἐρώτηση. Παρ' ὅλα αὐτά ὁ θεσμός αὐτός καταργήθηκε ἐπί τῶν ἡμερῶν σας. Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι περί τό τέλος τοῦ ἔτους 2006 πραγματοποιήθηκε κανονική Ἐνδημοῦσα (Σύνοδος). Τήν πρόσκληση μέ τά θέματα πού ἐπρόκειτο νά συζητηθοῦν τή λάβαμε 5 ἡμέρες πρίν καί ἦταν τά ἑξῆς: α) Τό θέμα τῆς Κύπρου καί β) ἡ ἐκλογή Ἀρχιερέων.
Παρεβρέθηκαν ὅλοι οἱ 5 Ἀρχιερεῖς καί ἀντί τοῦ Ἁγίου Φιλίππων ὁ καθηγούμενος π. Στέφανος. Ἀρχίσαμε, προσευχηθήκαμε καί ἐν συνεχεία ὁ Γραμματέας διάβασε τά θέματα πρός συζήτηση. Πρίν ξεκινήσουμε τή διαλογική συζήτηση σᾶς εἰδοποίησαν ὅτι ἔφθασαν ὁ π. Μάξιμος καί ὁ κ. Δ. Κάτσουρας κι ἐσεῖς τούς ἐπιτρέψατε νά περάσουν. Αὐτό ἀποτελεῖ νέο θεσμό ἤ παλαιό; Ἐκάθησαν λοιπόν μέ τήν πρέπουσα τάξη κι ἐσεῖς κάνατε ἀναφορά στά δύο θέματα τά ὁποῖα θά συζητούσαμε.
Ἐκεῖνοι ἀντέδρασαν καί εἶπαν ὅτι τό πρῶτο θέμα θά εἶναι αὐτό τῆς χειροθεσίας,(3) ενα θέμα δηλαδή πού ἀπασχολεῖ τήν Ἱεραρχία ἐπί 35 χρόνια καί ἔχουν γραφτεῖ πολλά κατά καιρούς. Ἐπί πλέον πρίν ἀπό 2 ἔτη εἴχατε ἀναθέσει σέ ἐπιτροπή στήν ὁποία προέδρευε ὁ Ἅγιος Ἀργολίδος καί ὅσες φορές σᾶς ἀπευθύναμε ἐρωτήσεις ἐσεῖς ἀπαντούσατε ἁπλᾶ «ὑπομονή». Ὅμως ὑπομονή στήν ὑπομονή πέρασαν τά δύο χρόνια καί κανένας ἐξ ἡμῶν δέν εἶχε διαβάσει τή μεγάλη πραγματεία περί χειροθεσίας ἐκτός τῆς ἐπιτροπῆς καί τοῦ πατρός Εὐσταθίου.
Στή συνέχεια ὅλοι ὑποχωρήσαμε δίχως καμμία διαμαρτυρία ἀφοῦ ἀκούσαμε τή 14σέλιδη πραγματεία στήν ὁποία ζητούσατε τή γνώμη μας γιά ἕνα ζήτημα πού γιά πρώτη φορά πληροφορηθήκαμε. Ἡ ἐπιτροπή εἶχε ἐργασθεῖ δύο ὁλόκληρα χρόνια χωρίς καμμία ἐνημέρωση κι ὅμως ἐμεῖς δεχθήκαμε νά ὑπογράψουμε τό θέμα κάπως βεβιασμένα. Αὐτό διότι τό πνεῦμα τῆς πραγματείας ἦταν νά μήν ἀναφερθοῦν σέ ὅσα ἐπί 35 χρόνια ὅλοι οἱ πατέρες συμφώνησαν, ἔγραψαν καί ὁμολόγησαν ὅτι διαβάστηκε συγχωρητική εὐχή(4) μέ σκοπό νά ἐξαλείψουμε τήν παρατυπία πού ἀπό μεγάλη οἰκονομία ἔγινε ἑνός ὑπό ἑνός, 35 χρόνια κανένας δέν ἀμφέβαλε γιά τήν διαδοχή τῆς Ἀρχιερωσύνης ἀπό τόν ἀείμνηστο Ματθαῖο Α΄ τό 1948. Τώρα μέ ποιό τρόπο θά τή διορθώσουν, ὅπως ἄλλωστε ὑποσχέθηκαν, ζητώντας νά ὑπογράψουμε δίδοντάς τους ἐντολή νά κάνουν ἄλλη ἐγκύκλιο πού θά ἀναφέρεται ὅτι τό 1971 δέν ἔγινε καμμία ἐνέργεια(5) καί τότε θά τήν ὑπογράψουμε καί αὐτή θά κυκλοφορήσουμε.
Ἀρχικά ἐνθουσιάστηκα καί ὑπέγραψα (ἀναλογιζόμενος πώς θά ἀνακαλέσουν ὅλα τά γραφόμενα). Στή συνέχεια διαβάσανε ἐν συντομία τήν 7σέλιδο ἀνακοίνωση τοῦ π. Εὐσταθίου.(6) Κατά τήν διάρκεια τῆς ἀνάγνωσης κανένας δέν μιλοῦσε ἐκτός ἀπό τόν π. Μάξιμο ὁ ὁποῖος διέκοπτε κατά διαστήματα ἐκφράζοντας διαφόρων εἰδῶν ἀντιθέσεις καί μέ τάση εἰρωνείας, κατηγορίας κ.λπ….» (Αὐτόθι).
Ἐπί τοῦ ἰδίου θέματος τῆς ἐκλογῆς καί χειροτονίας σας, πάλιν ὁ ἴδιος καταγγέλλει:
«…Σχετικά μέ τό ἄλλο θέμα περί χειροτονίας εἶχα τήν ἐντύπωση ὅτι θά δώσετε ἐντολή νά ἐξέλθουν ὁ κ. Κάτσουρας καί ὁ π. Μάξιμος καθώς ἐπίσης καί κάθε ὑποψήφιος ἄλλωστε αὐτή εἶναι ἡ νόμιμη ὁδός. Δυστυχῶς βγάλατε ἕνα μικρό χαρτί καί ἐπανειλημμένως διαβάσατε τά ὀνόματα πού ἦταν ὅλα ἕτοιμα καί προκαθορισμένα ἄγνωστο ἀπό ποιόν!
Καί ὅμως ἐσεῖς ὁ ἴδιος εἴσαστε πού κάποτε διαμαρτυρόσασταν στό Μακαριώτατο Ἀνδρέα ὅτι ἐφ' ὅσον ὑπάρχει ἔστω καί μιά ἀρνητική ψῆφος γιά τήν ὑποψηφιότητα κάποιου (αὐτή ἡ), χειροτονία δέν εἶναι δυνατό νά γίνει. Ἐνῶ ὁ ὀρθόδοξος θεσμός ἔχει τό ἴδιον τοῦ συστήματος πλειοψηφίας.
Τά ὀνόματα πού ἦταν γραμμένα: 1) καθηγούμενος Στέφανος Βρεσθένης, 2) π. Εὐστάθιος Πατρῶν, 3) π. Παντελεήμων Σαλαμίνος, 4) π. Ἰγνάτιος Φαρσάλων καί 5) π. Ἀνανίας Κοζάνης. Στή συνέχεια μᾶς ρωτήσατε ἐάν συμφωνοῦμε καί ὁ Ἅγιος Ἀργολίδος, ὁ Ἅγιος Θηβῶν καί ἐγώ ἀπαντήσαμε καταφατικά, νά εἶναι εὐλογημένο.
Ὁ ἡγούμενος στό ἄκουσμα αὐτῶν τῶν ὀνομάτων ἔφυγε δίχως νά ἐκφράσει τήν ἄποψή του. Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἁγίου Φιλίππων ἀποχώρησε δίχως ἔνσταση ἤ κάποια δικαιολογία. Στή συνέχεια πῆρε τό λόγο ὁ π. Μάξιμος καί εἶπε ὅτι ὁ καθηγούμενος ἀποχώρησε καί ἔδωσε ἐντολή νά μήν πραγματοποιηθεῖ ἡ ἀρχιερωσύνη τοῦ π. Ἀνανία. Στό ἄκουσμα αὐτῆς τῆς ἐντολῆς δέν ἔγινε καμμία ἔνσταση ἤ παρατήρηση. Αὐτός εἶναι νέος θεσμός;
Προτείνατε νά προχωρήσουμε στούς 3. Εὐθύς ἀμέσως σηκώθηκε ὄρθιος ὁ κ. Κάτσουρας καί εἶπε «ὄχι» στόν π. Εὐστάθιο. Ἐγώ ἐξέφρασα τήν ἀπορία μου ἀφοῦ ἤδη εἴχαμε συμφωνήσει μέ τά ὀνόματα πού διαβάσατε Μακαριώτατε (πῶς ὁ κ. Κάτσουρας) εἶπε «ὄχι, ὁ π. Εὐστάθιος δέν θά γίνει» καί στή συνέχεια ἀκούστηκε ἡ φωνή τοῦ Ἁγίου Θηβῶν ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι «ἀμφιβάλλουμε γιά τήν Ὀρθοδοξία τοῦ π. Εὐσταθίου», καμμία παρατήρηση γιά αὐτό.
Ἔχω λοιπόν τήν ἑξῆς ἀπορία βλέποντας καί ἀκούγοντας τό διάλογο μέ τόν κ. Κάτσουρα: Γιατί Μακαριώτατε δέ λάβατε θέση παραθέτοντας τό λόγο τῆς ἀλήθειας; Ποιός ἦταν ὁ λόγος πού δέ μεσολαβήσατε στή συζήτηση αὐτή καί στό διαπληκτισμό ἐμοῦ πού ἤμουν θετικός καί τοῦ κ. Κάτσουρα πού ἦταν ἀρνητικός; Ἐγώ ἐπέμενα, «μά τώρα ὁ Μακαριώτατος δέν διάβασε μαζί μέ τούς 5 τόν π. Εὐστάθιο Πατρῶν;» ὄχι, ἐπαναλαμβάνει ὁ κ. Κάτσουρας. Ἐπέμενα μπροστά σας Μακαριώτατε διότι δέν ἔβλεπα καμμία διαμαρτυρία ἤ ἔνσταση ἀπό κάποιον.
Ἔπειτα ἀπ' ὅλα αὐτά ἀπεχώρησα ταραγμένος…
Ἐν κατακλεῖδι Μακαριώτατε καί Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς 1) Ἀποσύρω τίς δύο ὑπογραφές μου τόσο τῆς ἐκλογῆς ὅσο καί τῆς προαγωγῆς τῶν 2 Ἀρχιερέων Ἁγ. Πειραιῶς καί Ἁγ. Λαρίσης, διότι δέν τηρήθηκαν οἱ θεσμοί τούς ὁποίους ἐγώ προσωπικά κατηγοροῦμαι ὅτι δέν τηρῶ, 2) ἀναγνωρίζω τίς ἀποφάσεις τῆς πλειοψηφίας, ἀφοῦ τά θέματα δέν εἶναι δογματικά ἀλλά διοικητικά, τίς χειροτονίες τους, τίς μεταθέσεις τους καί τίς προαγωγές τους…» (Αὐτόθι).
Σημειωσις εδημοσιευθη εις την Ορθοδοξον Πνοην εν ετει 2007.
Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Αγιος Νικολαος» του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» καί του "Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμειου", του «Ιερου Φιλανθρωπικου Συνδεσμου Κληρικων Ακαινοτομητου Εκκλησίας ΓΟΧ Ματθαιος ο Α». Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου +Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος.
Αναρτήθηκε από ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Παγκοσμιοποιηση - Βιοποικιλοτητα (Ομοτιμου Καθηγητου της Γεωπονικης Αθηνων κ. Νικολάου Εμμανουηλ)

ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ 

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΓΟΧ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ 

ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ 

Αριθμ. Φυλλου 177 Μαρτιος 2021

Παγκοσμιοποιηση VS Βιοποικιλοτητα

Στις ημερες μας καί ως συνεχεια μιας διαδικασιας, μεθοδολογιας καί λογικης, επιχειρειται με επιταχυνόμενο ρυθμό καί κατα συστηματικό τροπο αυτό πού κοινως ονομαζεται «παγκοσμιοποιηση», η ορθοτερα «παγκοσμιωση».

Κατα την επικρατουσα αποψη στην συντριπτικη πλειονοτητα των Μεσων Μαζικης Ενημερωσης καί γενικωτερα της παρεχομενης πληροφορησης, η εννοια της παγκοσμιωσης ηχει ως κατι το θετικό, πού σκοπό τελικό εχει την καλλιτερευση της οικονομικης, κοινωνικης καί εν γενει της ζωης του ανθρωπου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Βασικη αρχη στην υλοποίηση της αποτελει η ελεύθερη διακινηση κεφαλαίων, αγαθων καί ανθρωπων, ετσι ωστε οποιοιδηποτε φραγμοί (εμπορικοί, πολιτισμικοί, πνευματικοί κ.α) να μην υπάρχουν μεταξυ των διαφορων κρατων – εθνων, προκειμενου να επιτευχθει η οσον το δυνατόν μεγαλυτερα ομογενοποιηση σε ολα τα επίπεδα της ανθρωπίνης συμπεριφορας της νοητικης προσληψης συμπεριλαμβανομενης. 

Θα μπορουσε ετσι κατα τους θιασωτες της να προκυψει ενας κόσμος χωρις συγκρούσεις, ειρηνικός, ιδανικός, θα ελεγε κανείς, χωρις διαφορες κατω από μία παγκόσμια (δια) κυβερνηση, φιλοσοφια, θρησκεια κ.ο.κ., εξαλείφοντας ετσι τις εστιες συγκρούσεων πού πραγματι καί σημερα υπάρχουν λόγω της πολιτισμικης, οικονομικης, θρησκευτικης καί αλλης διαφορετικότητος των εθνων, ως αυτα σημερα υπάρχουν.

Collapse )