kirykos

Η αυτοκτονια ειναι ενα από τα μεγαλυτερα αμαρτηματα.

ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Η χριστιανική διδασκαλία θεωρεί την αυτοκτονία ως ένα από τα μεγαλύτερα αμαρτήματα, η δε Ορθόδοξη Εκκλησία στηριζόμενη στην Αγία Γραφή και στην Ιερά Παράδοση θεωρεί την αυτοκτονία ως έγκλημα εναντίον της ιερότητας της ανθρώπινης ζωής και ως κλονισμό και απώλεια της πίστεως και της ελπίδας του αυτόχειρα προς τον Θεό. Κατά την Καινή Διαθήκη ο άνθρωπος τη ζωή δεν την έχει από τον εαυτό του, αλλά την έλαβε ως δώρο από τον Θεό και ως δώρο του Θεού οφείλει να την εκτιμά και ανάλογα με τον σκοπό της πρέπει να την μεταχειρίζεται. «Οὐδείς γάρ ἡμῶν ἑαντῷ ζῇ καί οὐδείς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει. Ἐάν τε γάρ ζῶμεν, τῷ Κυρίω ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τῶ Κνρίω ἀποθνήσκωμεν. Ἐάν τε ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν» (Ρωμ. ιδ', 7 - 

.Δηλαδή «κανείς από μας δεν ζει για τον εαυτό του και κανείς δεν πεθαίνει για τον εαυτό τον, διότι, εάν ζούμε, ζούμε για τον Κύριο, και εάν πεθαίνομε, πεθαίνομε για τον Κύριο. Είτε λοιπόν ζούμε είτε πεθαίνουμε ανήκουμε στον Κύριο, στον όποιο ανήκει η ζωή μας» και μόνος Εκείνος έχει απόλυτη κυριότητα επάνω σε αυτή, αφού Αυτός μας εξαγόρασε εκ της κατάρας του Νόμου και μάλιστα με το μεγάλο τίμημα της ίδιας της ζωής Του: «οὐκ ἐστέ ἑαυτῶν, ἠγοράσθητε γάρ τιμῆς» (Α' Κορινθ. στ', 19). Κάθε ένας δε, ο οποίος οικειοθελώς καταστρέφει την ζωή του γιατί ακρίτως κρίνει ότι τη βρίσκει αφόρητη, οικειοποιείται δικαιώματα του Θεού και τα παραβιάζει μάλιστα κατάφορα, και ασεβεί προς τον Θεό, γι' αυτό και θεωρείται ασυγχώρητος.Η ζωή, ως δώρο του Θεού, έχει συγκεκριμένο και υψηλό μάλιστα σκοπό, αφού ο Θεός τίποτε δεν έκαμε και δεν κάνει χωρίς σκοπό. Και είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, σύμφωνα προς τη χριστιανική διδασκαλία, η πνευματική τελείωση του ανθρώπου, δηλαδή, η αγιότητα, η όποια θα έχει ως τελική επιβράβευση τη Βασιλεία των Ουρανών. Η ορθή πίστη, η συνειδητή συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας και η τήρηση των εντολών του Θεού οδηγούν τον άνθρωπο στην απαλλαγή από τα πάθη και εν συνεχεία στην ένωση με τον Θεό, στην κατά χάρη δηλαδή, θέωσή του, δια της μετοχής στις άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού. Και αυτόν τον σκοπό ο άνθρωπος, ως παιδί του Θεού και «υἱός τῆς Βασιλείας Αὐτοῦ» (Ματθ. η', 12), οφείλει να υπηρετεί «περιπατῶν ἀξίως τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθη» (Έφεσ. δ', 1) πάντοτε (Γαλάτ. δ', 19), σκοπό, τον οποίο παραβιάζει κατάφορα και ματαιώνει η πρόωρη και με βίαιο τρόπο έξοδος από αυτή τη ζωή, δηλαδή η αυτοκτονία η αυτοχειρία «ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστός ἐν αὐτῷ».Ο όλος άνθρωπος, ο οποίος αποτελείται από σώμα και ψυχή, έχει για τον Θεό μεγάλη αξία, διότι είναι ναός του ίδιου του Θεού «ὑμεῖς γάρ ναός Θεοῦ ἐστε ζῶντος» (Β' Κορινθ. στ', 16) και εφ ' όσον είμαστε ναός του Θεού, είμαστε και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος «ὅτι ναός Θεοῦ ἐστέ καί τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν » (Α' Κορινθ. γ', 17).Γι' αυτό και από αυτή τη σκοπιά της χριστιανικής πίστεως και διδασκαλίας η Εκκλησία καταδικάζει διπλά την αυτοκτονία, από τη μια μεριά ως ασέβεια και επανάσταση κατά του Θεού, και από την άλλη ως φθορά και καταστροφή του ναού του Θεού, και την χαρακτηρίζει και την κολάζει ως θανάσιμο αμάρτημα, όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Απόστολος Παύλος: «εἴ τις τόν ναόν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τούτον ὁ Θεός- ὁ γάρ ναός τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς» (Α' Κορινθ. γ', 17).

Από Σοφία Ντρέκου - Ιστολόγιο Αέναη Επανάσταση              *****************************

Όχι στο δαίμονα της απελπισίας   

Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνη ο άνθρωπος είναι η αυτοκτονία. Η αυτοχειρία είναι χειρότερη και από τον φόνο ενός άνθρωπου. Εάν ένας άνθρωπος διάπραξη φόνο, ναι μεν αφαιρεί μία ζωή, αλλά ο ίδιος υπάρχει περίπτωση νά μετανοήσει και να σωθεί. Ο αυτόχειρ και τη ζωή του αφαιρεί και την ψυχή του καταδικάζει στην αιωνία κόλαση και απώλεια.  Πίσω από την απόφαση ενός ανθρώπου να θέση τέρμα στη ζωή του κρύβεται πάντοτε ο ανθρωποκτόνος Διάβολος. Αυτός χαίρεται, όταν αφαιρείται βιαίως η ανθρώπινη ζωή, πολύ δε περισσότερο, όταν χάνεται μία ψυχή. Κάθε φορά, πού συμβαίνει κάποιο δυσάρεστο γεγονός στη ζωή μας, στενοχωρούμεθα, θλιβόμεθα, πονούμε. Και αυτό είναι φυσικό, διότι ο Θεός έπλασε τόν άνθρωπο για να ζει αιωνίως χαρούμενος και ευτυχισμένος, και όχι στην ποτισμένη με δάκρυα και αίμα κοιλάδα αυτή του κλαύθμωνος θλιμμένος και απογοητευμένος.  Η θλιμμένη και στενοχωρημένη ψυχή είναι το πλέον πρόσφορο έδαφος για να δράση ο Διάβολος. Όταν μάλιστα συνυπάρχει και η απιστία, τότε ο Διάβολος «τρίβει τα χέρια του» από χαρά, διότι οι πιθανότητες επιτυχίας του είναι μεγαλύτερες. Και αρχίζει το κακούργο έργο του, σπέρνοντας και φυτεύοντας λογισμούς απογνώσεως και απελπισίας στον νου του θλιμμένου άνθρωπου.Στον πενθούντα παρουσιάζει ένα βίο αβίωτο, ένα μέλλον ανυπόφορο δίχως τό προσφιλές πρόσωπο, πού απέθανε.  Στον ασθενή αποκλείει την πιθανότητα αναρρώσεως. Στον χρεοκοπημένο οικονομικώς δείχνει τό φάσμα τής φτώχειας και της δυστυχίας να εγκαθίσταται μονίμως στη ζωή του.  Στον άνεργο επιστρατεύει όλες τις απαισιόδοξες σκέψεις, ότι όλες οι πόρτες έκλεισαν, και ότι δεν πρόκειται νά ευρη νέα εργασία.  Στον δε θανασίμως αμαρτήσαντα παρουσιάζει την πτώση του ως τεραστία- τήν υπερμεγενθύνει, λέγοντας του, ότι σωτηρία γι' αυτόν πλέον δεν υπάρχει. Συγχρόνως ψιθυρίζει στα ώτα των ανύποπτων θυμάτων του, ότι η μόνη λύση στα «τεράστια» και «άλυτα» προβλήματα τους είναι η αυτοκτονία! Πόσοι άνθρωποι τον επίστευσαν, απελπίστηκαν και έδωσαν τέρμα στη ζωή τους !Το τραγικότερο παράδειγμα της Ιστορίας είναι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης. Μεταμελήθηκε, όπως αναφέρει ή Γραφή, γιά τήν προδοσία του Διδασκάλου του. Επέστρεψε και τα τριάκοντα αργύρια στους αρχιερείς και τούς πρεσβυτέρους. Παραδέχθηκε τήν ένοχη του. «'Ήμαρτον παραδούς αίμα αθώον», είπε την ώρα πού επέστρεφε τα χρήματα της προδοσίας. Οι ενέργειες του όμως αυτές σε τίποτε δεν τον ωφέλησαν, διότι αμέσως μετά ανεχώρησε από τόν ναό «και απελθών απήγξατο», πήγε και απαγχονίστηκε, κρεμάστηκε, αυτοκτόνησε (Ματθ. 27, 3-5). Ο δαίμων τής απελπισίας απεδείχθη ισχυρότερος και φοβερότερος από τους δαίμονες της φιλαργυρίας και προδοσίας, πού είχαν καταλάβει τήν ψυχή του. Ποτέ λοιπόν να μη δώσωμε τόπο σ' αυτό τόν δαίμονα, όσο δυσχερείς και αν είναι οι συνθήκες της ζωής μας, όσα προβλήματα και αν αντιμετωπίζωμε. Ας έχωμε πίστη, υπομονή και ελπίδα, και ο Θεός ποτέ δεν πρόκειται να μας εγκατάλειψη.

Από το Ορθόδοξο αγωνιστικό περιοδικό <<Ο ΣΤΑΥΡΟΣ>>.

Error

default userpic

Your reply will be screened

Your IP address will be recorded 

When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.