ΑΓΙΟΣ ΔΟΝΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΥΡΟΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΔΟΝΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΥΡΟΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

 Άγιος Δονάτος επίσκοπος Ευροίας Ηπείρου

Ημερομηνία εορτής: 30/04/2015 Άγιος Δονάτος επίσκοπος Ευροίας Ηπείρου
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 30 Απριλίου εκάστου έτους.

(Υπό  τῆς ἁπανταχοῦ Γνησίας 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας θεωρεῖται πολιοῦχος Ἅγιος  τῆς Παλαιᾶς Ηπείρου (Παραμυθιά Θεσπρωιας), τῆς νήσου Λευκάδος, καί τῆς  Παλαιᾶς Ρώμης ('Ιταλίας καί Δυτικῆς Εὐρώπης).   

Τὶς μὴ Δονᾶτον δοξάσει ἐν τοῖς λόγοις,
Ὃν περ τὰ ἔργα πανταχοῦ ἐδόξασαν.

Βιογραφία
Ο  Άγιος Δονάτος έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του  Μεγάλου (379 - 395 μ.Χ.). Γεννήθηκε περί το 330 μ.Χ. στην Εύροια και  μορφώθηκε στο Βουθρωτό της Ηπείρου. Σε ηλικία τριάντα ετών χειροτονήθηκε  Επίσκοπος Ευροίας και αρχιεράτευσε επί εξήντα χρόνια. Μετείχε δε στην  Β' Οικουμενική Σύνοδο. Άλλες πηγές θεωρούν ότι ο Άγιος καταγόταν από τη  Δύση, αφού το όνομα αυτό ήταν πολύ διαδεδομένο εκεί.

Στις  λατινικές πηγές παρατηρείται σύγχυση μεταξύ του Αγίου Δονάτου, Επισκόπου  Ευροίας, και του ομωνύμου του Επισκόπου Αρητίου Τυρρηνίας, ο οποίος  μαρτύρησε επί Ιουλιανού του Παραβάτου. Αυτό ήταν εύκολο να συμβεί,  αφενός μεν λόγω της συνωνυμίας, αφετέρου δε διότι η Επισκοπή Ευροίας  υπαγόταν Εκκλησιαστικά στη Δύση, αν και πολιτικά ανήκε στο Βυζάντιο.

Οι  αγιολογικές πηγές μαρτυρούν πλήθος θαυμάτων από τον Άγιο. Στο Συναξάρι  αναφέρεται και το θαύμα του Αγίου που φόνευσε τον δράκοντα. Κοντά στην  Εύροια υπήρχε ένα χωριό που ονομαζόταν Σωρεία, στο οποίο υπήρχε μία  πηγή, από την οποία, όποιος έπινε, πέθαινε. Όταν ο Άγιος πληροφορήθηκε  το γεγονός, πήρε μαζί του και άλλους ιερείς και πήγε στην πηγή. Την  στιγμή που έφθασε εκεί, ακούσθηκε μία βροντή. Αμέσως εμφανίσθηκε μπροστά  του ένας δράκοντας, που είχε την φωλιά του στην πηγή. Μόλις ο Άγιος  έστρεψε το βλέμμα του και είδε το θηρίο, πήρε στα χέρια του το σχοινί,  με το οποίο κτυπούσε τον όνο επάνω στον οποίο επέβαινε, χτύπησε το θηρίο  στη ράχη, που έπεσε νεκρό στο έδαφος. Στην συνέχεια ο Άγιος ευλόγησε  την πηγή, ήπιε πρώτος αυτός νερό απ' αυτή και, ακολούθως, προέτρεψε και  τους άλλους να πιουν χωρίς κανένα φόβο. Εκείνοι, πράγματι, ήπιαν και  ευφράνθηκαν και επέστρεψαν ασφαλείς στις οικίες τους.

Η φήμη των  θαυμάτων του Αγίου, έφθασε μέχρι τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Μεγάλο, ο  οποίος τον κάλεσε στην Κωνσταντινούπολη για να θεραπεύσει την θυγατέρα  του που έπασχε από δαιμόνιο. Ο Άγιος θεράπευσε τη βασιλόπαιδα και ο  Θεοδόσιος του πρόσφερε τόπο στον Ομφάλιο Ηπείρου και χρήματα,  προκειμένου ο Άγιος να ανεγείρει ναό. Στην τοποθεσία αυτή σώζονται  ερείπια αρχαίου ναού, που χρονολογείται όμως από την εποχή του  Δεσποτάτου της Ηπείρου. Είναι πιθανό ο νεότερος αυτός ναός να  οικοδομήθηκε επί των θεμελίων εκείνου, τον οποίο έχτισε ο Άγιος, διότι  κατά τις ανασκαφές βρέθηκε και παλαιοχριστιανικό υλικό. Ο Άγιος Δονάτος  «εἰς μακρὸν γῆρας ἐλάσας, ἀπῆλθε», μάλλον το 388 μ.Χ. και ενταφιάσθηκε  πλησίον του ανωτέρου ναού σε μνημείο, το οποίο κατά την παράδοση είχε ο  ίδιος ετοιμάσει.

Το 604 μ.Χ. ο επίσκοπος Ευροίας Ιωάννης,  εξαιτίας των συχνών βαρβαρικών επιδρομών που γίνονταν στα χρόνια εκείνα,  αναγκάστηκε να καταφύγει μαζί με τον ιερό κλήρο της Ευροίας στην  Κασσιώπη της Κέρκυρας, μεταφέροντας και το λείψανο του Αγίου Δονάτου.  Αργότερα, το 1125 μ.Χ., κατά την εποχή των Σταυροφοριών στην Δύση, το  Ιερό Λείψανο του Αγίου Δονάτου, μεταφέρθηκε από τον Ενετό Δόγη Domenico  Michelli, στην Εκκλησία της Παναγίας και Δονάτου στο Murano (Μουράνο)  της Βενετίας.

Μέρος του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Δονάτου ὑπάρχει στόν Ναόν του στήν Παραμυθία τῆς 'Ηπείρου.

Μέ  ἀπόφασιν τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας, Λαυρεωτικῆς καί 'Αχαρνῶν Κηρύκου,  Τοποτηρητοῦ Λευκάδος καί Ἑπτανήσου ὁρίζεται ὅπως η μνήμη του αγίου  Δονάτου τιμαται εις τόν Επισκοπικόν Ιερόν Ναόν Αγίων Αποστόλων Λαζαράτων  Λευκάδος, οσάκις τελειται θεία Λειτουργία.

Σημείωση: Σημειωτέον,  οτι οπως αναφέρει σέ βιβλίο  του ο Ιερές Γεράσιμος Ζαμπέλης στην  Λευκάδα, η μνήμη του Αγίου Δονάτου τιμάται στις 7 Αυγούστου, καί ο  οποιος σημειώνει οτι μέ αυτήν την ημερομηνία συμφωνεί και χειρόγραφο της  Αθωνικής Μονής Μεγίστης Λαύρας.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Εὐροίας  ποιμένα σε, καὶ τῆς Ἠπείρου πυρσόν, ἡ χάρις ἀνέδειξεν, ὡς Ἱεράρχην  σοφόν, Δονᾶτε μακάριε· θαύμασι γὰρ ἐκλάμψας, καὶ λαμπρότητι βίου, νέμεις  τοῖς σὲ τιμῶσι, πᾶσαν ἔνθεον δόσιν· διὸ τῇ προστασίᾳ σου, Πάτερ  προστρέχομεν.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἑορτάζει  σήμερον, Παραμυθίας ἡ πόλις, σὺν αὐτῇ δὲ ἅπασα, ἡ κληρουχία σου Πάτερ,  μνήμην σου, τὴν παναγίαν καὶ φωτοφόρον· ἔχει γάρ, τὴν προστασίαν του  τεῖχος μέγα· διὰ τοῦτο καὶ βοᾷ σοι· χαίροις Ἠπείρου, Δονᾶτε καύχημα.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις  τῆς Εὐροίας θεῖος ποιμήν, καὶ Παραμυθίας, πολιοῦχος καὶ ἀρωγός· χαίροις  Θεσπρωτίας, τὸ κλέος Ἱεράρχα, καὶ τῆς Ἠπείρου πάσης, Δονᾶτε καύχημα.Tags:


Error

default userpic

Your reply will be screened

Your IP address will be recorded 

When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.