ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 1971 ΣΕΒ ΑΜΦΙΛΟΧΙΕ;

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΛΩΡΙΝΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ ΤΟΥ 1971. 

(Το κείμενον τουτο εδημοσιευθη εις kirykos Livejournal εν ετει 2008. Ηταν την περίοδο πού ο Μητροπολιτης Κηρυκος συνηντησε τον τοτε Προκαθημενο των Ρωσων της Διασπορας Λαυρο καί συνεζητησε μαζι του δια το αν το 1971 διεκοψαν κοινωνιαν μετα των Νεοημερολογιτικων Εκκλησιων οι Ρωσοι της Διασπορας....   )

Εἰς τόν "Κήρυκα ᾿Εκκλησίας ᾿Ορθοδόξων", μηνός ᾿Ιανουαρίου, ἔτους 1971, ἐδημοσιεύθη ᾿Εγκύκλιος τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἀναφερομένη κυρίως εἰς τό θέμα τῆς ἑνώσεως μετά τῶν Φλωρινικῶν (Αὐξεντιανῶν τότε), εἰς τήν ὁποίαν ἀφοῦ ὁμιλεῖ διά τήν μεγάλην σημασίαν τῆς ἑνώσεως καί τήν μεγάλην ἀπαξίαν τοῦ διχασμοῦ, εἰς τήν συνέχειαν γράφει διά τήν ἐνέργειαν κάποιων λαϊκῶν οἱ ὁποῖοι εἰς μίαν ἐπίσκεψιν εἰς τά Γραφεῖα τῶν Αὐξεντντιανῶν "αὐτογνωμόνως συνεφώνησαν καί ἔψαλλαν τήν φήμην τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου των Αὐξεντίου". Γράφει περί αὐτῶν ἡ ᾿Εγκύκλιος:

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ

+ Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ

ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Δ/ΝΣΙΣ: ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 

ΚΟΡΩΠΙ Τ.Κ.19400 Τ.Θ. 54 ΤΗΛ. 210.6020176, 210.2466057

Α.Π. 11  Κορωπί τη 9.3.2006

Ευρισκόμενος εν τῶ Ἐπισκοπείω Ἁγίας Αἰκατερίνης Κορωπίου Ἀττικῆς τῆ 9.3.2006 (Ε.Η.), εν τη íερά μνήμη των  Ἁγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων.

Πρός 

τόν ἐλλογιμώτατον θεολόγον 

κ. ‘Ελευθέριον Γκουτζίδην

Μόλις πρό δύο ἡμερῶν ἦλθε στά χέρια μου τό ὑπ’ ἀριθμ. 1629 φύλλον τοῦ «‘Ορθοδόξου Τύπου» μέ ἡμερομηνίαν 3 Φεβρουαρίου 2006 εἰς τό ὁποῖον ἀναγράφεται ὡς κύριον θέμα (πρωτοσέλιδον) ἡ «’Απόφασις τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Δογματικῶν καί Νομοκανονικῶν ζητημάτων» σύμφωνα μέ τήν ὁποῖα «ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ». Τό φύλλον ἐκυκλοφόρησε ὅταν εὑρισκόμουν εἰς Αὐστραλίαν καί γι αὐτό δέν ἦλθε ἐγκαίρως στά χέρια μου. Παραθέτω αὐτό τό δημοσίευμα, μόνον κατά τό μέρος πού ἀφορᾶ τήν «ἀπόφασιν ταύτην» μέ τήν σημείωσιν, ὅτι εἰς τό ἴδιο δημοσίευμα ἀναφέρονται καί ἔτεραι ἀποφάσεις τῆς «Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς», ὅπως περί «κήδευσις αὐτόχειρος», «ἀριθμός ἀναδόχων εἰς τάς βαπτίσεις», «βαπτίσεις ἀλλοθρήσκων» «τρόπος ὑποδοχῆς τῶν παλαιοημερολογιτῶν εἰς τήν Ἐκκλησίαν» καί «τά Μυστήρια εἰς ἰδιωτικούς Ναούς».

Γράφει ὁ ‘Ορθόδοξος Τύπος: 

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΟΧΙ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΔΕΝ ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ ...

ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΟ 1971 ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΑΜΦΙΛΟΧΙΕ;
Ο Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων κοινοποίησε μια παλιότερη δημοσίευση.
8 Οκτωβρίου 2020 · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Δημόσια
ΥΠ ΟΨΙΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ (14)
ΤΟ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΤΕΘΗ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΩΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ 20 ΜΑΙΟΥ 2018 ΚΑΙ ΕΤΕΘΗ ΥΠ' ΟΨΙΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΙΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΟΤΑΘΕΝΤΟΣ ΑΠΟ ΕΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΝΩΣΙΝ ...
ΕΙΝΑΙ Η Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971) ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΠΙ 47ΕΤΙΑΝ ΠΟΛΕΜΕΙΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ…ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΣΤΗΡΙΧΘΗ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 1950, ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΠΙ 48 ΕΤΗ ΠΟΛΕΜΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΛΛΕΤΑΙ (ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΑΙ) ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (ΗΤΟΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ) ΑΠΕΡ ΔΙΗΚΟΝΗΣΕ ΠΙΣΤΩΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΜΑΤΘΑΙΟΣ …
ΜΕ ΒΑΣΙΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ (ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1971) ΕΖΗΤΗΣΑΝ ΟΙ ΦΛΩΡΙΝΙΚΟΙ ΝΑ ΕΝΩΘΩΜΕΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΩΜΕΝ ΥΠ' ΑΥΤΟΝ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΩΣ ΔΕΚΑΤΡΙΜΕΡΙΤΑΙ, ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟΝ ΟΥΤΩ ΘΑ ΕΛΥΕΤΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΝ, ΗΤΟΙ ΜΟΝΟΝ ΟΥΤΩ ΩΣ ΕΦΑΝΤΑΖΟΝΤΟ ΘΑ ΔΙΕΛΥΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΗΦΑΝΙΖΟΝ ΤΗΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ…
ΤΟΥΤΟ, ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΤΕΛΕΣΦΟΡΗΣΕΝ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΝ "ΕΦΕΡΑΝ ΕΜΠΟΔΙΑ Ο ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ".
Πριν από 3 χρόνια
Δείτε τις αναμνήσεις σας
Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων
20 Μαΐου 2018 · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Δημόσια
ΥΠ' ΟΨΙΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΙΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΟΤΑΘΕΝΤΟΣ ΑΠΟ ΕΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΝΩΣΙΝ ΤΙΘΕΤΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971) ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΠΙ 47ΕΤΙΑΝ ΠΟΛΕΜΕΙΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ…ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΣΤΗΡΙΧΘΗ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 1950, ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΠΙ 48 ΕΤΗ ΠΟΛΕΜΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΛΛΕΤΑΙ (ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΑΙ) ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (ΗΤΟΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ) ΑΠΕΡ ΔΙΗΚΟΝΗΣΕ ΠΙΣΤΩΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΜΑΤΘΑΙΟΣ … ΜΕ ΒΑΣΙΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΕΖΗΤΗΣΑΝ ΟΙ ΦΛΩΡΙΝΙΚΟΙ ΝΑ ΕΝΩΘΩΜΕΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΩΜΕΝ ΥΠ' ΑΥΤΟΝ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΩΣ ΔΕΚΑΤΡΙΜΕΡΙΤΑΙ, ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟΝ ΟΥΤΩ ΘΑ ΕΛΥΕΤΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΝ, ΗΤΟΙ ΜΟΝΟΝ ΟΥΤΩ ΩΣ ΕΦΑΝΤΑΖΟΝΤΟ ΘΑ ΔΙΕΛΥΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΗΦΑΝΙΖΟΝ ΤΗΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ…ΤΟΥΤΟ, ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΤΕΛΕΣΦΟΡΗΣΕΝ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΝ "ΕΦΕΡΑΝ ΕΜΠΟΔΙΑ Ο ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ".
'Ακολουθεῖ ὁλόκληρον τό κείμενον τῆς ἀποφάσεως
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ
ΤΗΣ ΥΠΕΡΟΡΙΟΥ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
(Α.Π. 16-11/15/28.9.1971)
Ἐν τῆ ἀναφορᾶ αὐτῶν πρός τήν ἠμετέραν Σύνοδον, οἱ Ἀρχιερεῖς Κάλλιστος καί Ἐπιφάνιος ἐξήγησαν ὅτι ἀφ’ οὗ ἀπεφάσισαν ὡρισμέναι ἐνορίαι ἐν Ἑλλάδι, ὅπως μή ἀποδεχθοῦν τό Νέον Ἡμερολόγιον, διότι ἐθεώρουν μίαν τοιαύτην ἀποδοχήν ὡς παράβασιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐπιμελῶς ἐζήτουν τρόπον διά νά χειροτονηθοῦν Ἀρχιερεῖς, κατά Κανονικόν τρόπον. Μόνον ὅταν αἱ προσπάθειά των ἀπέβησαν ἄκαρποι, τότε ἀπεφάσισεν ὅπως προβῆ εἰς χειροτονίας μόνος του ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος.
Οὕτως ἐν ὀνόματι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν καί τῶν ἰδίων, οἱ προαναφερθέντες Ἀρχιερεῖς θέτουν ἐνώπιον ἡμῶν τήν μελέτην τῆς καταστάσεώς των, ἐκφράζοντες τήν προθυμίαν των νά δεχθοῦν ὁποιανδήποτε κανονικήν ἀπόφασιν ἐκδόση ἡ ἡμετέρα Σύνοδος.
Προηγουμένως ἐν τῆ ἀναφορᾶ αὐτοῦ πρός τήν Ἱεράν ἡμῶν Σύνοδον τῆ 29η Αὐγούστου 1971, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Αὐξέντιος ἐζήτησε τήν γνώμην τῆς Συνόδου τῆς Ὑπερορίου Ρωσικῆς Συνόδου διά τό πῶς πρέπει νά γίνωνται δεκτοί οἱ ἐκ τῶν λεγομένων «Ματθαιϊκῶν» (τ.ἔ. τῶν Ἐλλήνων Παλαιοημερολογιτῶν, οἵτινες προέρχονται ἐκ τῆς τοῦ ὑπό ἑνός χειροτονίας) κληρικοί.
Τό ἱστορικόν τῆς ὑποθέσεως ἔχει ὡς ἑξῆς:
Ὅτε τῶ 1924 ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐδέχθη τό νέον Ἡμερολόγιον, προέκυψεν μεγάλη δυσαρέσκεια καί ἐσχηματίσθησαν ὁμάδες τινές, αἵτινες δέν ἐδέχθησαν τήν μεταρρύθμισιν. Ἐν τούτοις δέν ἡνώθησαν μεταξύ των.
Κατά τό 1935 τρεῖς Ἀρχιερεῖς, οἵτινες ἦσαν τῆς Κρατικῆς Ἐκκλησίαςτότε, προσεχώρησαν εἰς τόν Παλαιοημερολογιτισμόν: Ὁ Δημητριάδος Γερμανός, ὁ πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος καί ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος. Οὗτοι ἀμέσως προέβησαν εἰς τήν χειροτονίαν τεσσάρων Ἐπισκόπων, οἵτινες ἦσαν: Ὀ Κυκλάδων Γερμανός, ὁ Χριστιανουπόλεως Χριστοφόρος, ὀ Διαυλείας Πολύκαρπος καί ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος.
Συντόμως ὅμως διεφώνησαν μεταξύ των οὗτοι καί διελύθη ἡ Σύνοδός των. Τρεῖς δέ ἀπεχώρησαν. Ὀ Δημητριάδος Γερμανός ἀπεβίωσεν. Ἀφ’ οὗ ἀπεχωρίσθη καί ἔμεινε μόνος του ὁ πρ. Φλωρίνης, ἔμειναν καί ὁ Διαυλείας Πολύκαρπος καί ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος.
Κατά τό 1948 προέβη εἰς χειροτονίας Ἐπισκόπων μόνος του ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος, πεπεισμένος ὤν ὅτι, λόγω τοῦ τότε διωγμοῦ, ἄλλος τρόπος δέν ὑπῆρχε πλέον διά νά διαιωνισθῆ μία πραγματικῶς Ὀρθόδοξος Ἑλληνική Ἰεραρχία. Εἶναι δέ ἀδύνατον δι’ ἡμᾶς καθαρῶς νά ἴδωμεν καί νά ἀποφασίσωμεν κατά πόσον ἦτο δυνατόν νά τύχη τῆς συμπράξεως τοῦ Ἐπισκόπου Πολυκάρπου ἤ τοῦ Ἐπισκόπου Χρυσοστόμου διά τήν πρώτην χειροτονίαν. Πάντως ἐκ τῆς χειροτονίας τήν ὁποίαν μόνος του ἐτέλεσεν, προέκυψεν ἡ λεγομένη «Ματθαϊκή» Ἱεραρχία, ἡ ὁποία δέν ἀνεγνωρίσθη ὑπό τῆς ἄλλης παρατάξεως τῶν παλαιοημερολογιτῶν, οἵτινες ἡγοῦντο μετέπειτα ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀκακίου καί νῦν ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου.
Φαίνεται δέ ὅτι ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχουν δύο γνῶμαι περί τοῦ πῶς δύνανται οἱ Ἐπίσκοποι καί λοιποί Κληρικοί νά γίνωνται δεκτοί εἰς κοινωνίαν ἐκ τῆς παρατάξεως, ἥτις ἀντιπροσωπεύεται ὑπό τῶν Ἀρχιερέων Καλλίστου καί Ἐπιφανίου. Ὡς συμβαίνει πολλάκις εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, ἡ Σύνοδος ἀντιμετωπίζει τήν σύγκρουσιν δύο ἀρχῶν, τῆς «οίκονομίας» καί τῆς «ἀκριβείας».
Πρίν ἤ ἀποφασισθῆ ποία ἀρχή πρέπει νά ὑπερισχύση εἰς αὐτήν τήν περίπτωσιν, ἐάν εἶναι καθόλου ἀνάγκη νά ἐφαρμοσθῆ μία ἐκ τῶν δύο, ἤ, ἀκριβέτερον εἰπεῖν, ἐάν πρέπει γενικῶς διά τῆς ἐφαρμογῆς τῆς οἰκονομίας νά θεωρηθοῦν ἔγκυραι αἱ τοῦ Ματθαίου χειροτονίαι. Δηλαδή, εἶναι ἀνάγκη νά ἐξετάσωμεν τήν ἐγκυρότητα τῶν χειροτονιῶν Ἀρχιερέων ὑπό ἐνός Ἀρχιερέως .
Εἰς τάς Ἀποστολικάς Διαταγάς ὑπάρχει ἔνδιεξις ὅτι γενικῶς ἡ ὑπό ἐνός ‘Επισκόπου τελουμένη χειροτονία δέν ἀναγνωρίζεται ὡς ἔγκυρος. Ἠ χειροτονία ἑνός Ἐπισκόπου πρέπει νά τελῆται ὑπό τριῶν Ἐπισκόπων, ἤ ἐν ἀνάγκη ὑπό δύο. Ἐν τούτοις ὑπάρχει καί μία πρότασις ὅτι δύναται νά ὑπάρξη ἐξαίρεσις, ἐάν λόγω διωγμοῦ ἡ συμμετοχή τοῦ δευτέρου εἶναι ἀδύνατος. Σημειώνεται δέ ὅτι ἐν τῆ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, πολύ ὀλίγα προηγούμενα διά τοιαύτας χειροτονίας ὑπάρχουν. Ἀκόμη εἰς αὐτάς συνήθως ἤ προηγήθησαν ὑπό Κανονικῶν ἐκλογῶν, ἤ ὑπό μετέπειτα ἀποφάσεων Συνόδων ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυραι. Συνέβησαν τοιαῦται περιπτώσεις ἐν Ἑλλάδι κατά τά χρόνια τῆς Ἐπαναστάσεως, ὅτε ἐκόπησαν αἱ συγκοινωνίαι μετά τῆς Κων/λεως.
Κατά τό 1825, ὁ Ζάρνης Γαρβριήλ ἐχειροτόνησεν τρεῖς Ἐπισκόπους. Δι’ ἀποφάσεως Συνοδικῆς τό 1834 ἀνεγνωρίσθησαν αὗται ὡς ἔγκυροι. ‘Εν τούτοις ἡ ὑπ’ αὐτοῦ χειροτονία τοῦ Προκοπίου ὡς Ἐπισκόπου ‘Ανδρούβης τό 1833 έθεωρήθη ἀδικαιολόγητος ὑπό τῶν περιστάσεων καί ὡς τούτου ἄκυρος, ὀ δέ Γαβριήλ καθηρέθη. Ἀργότερον οἱ δύο Ἀρχιερεῖς Γαβριήλ καί Προκόπιος συνεχωρήθησαν κατόπιν τῆς μετανοίας των, καί κατέλαβον τάς θέσεις των. Σημειωτέον ὅτι ὁ τέως Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Χριστόφορος ἐδέχθη ὡς κληρικούς χειροτονηθέντας ὑπό Ἀρχιερέων τῆς Ματθαιϊκῆς χειροτονίας. Ἐν Ρωσία δέ εἶναι γνωστή ἠ περίπτωσις τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάσαφ, ὅστις ἐχειροτονήθη διά τήν Ἀλάσκα ὑπό ἑνός Ἐπισκόπου, ἀλλά ἐπνίγη πρίν ἀρχίσει νά δοικήση τήν ἐπαρχίαν του. Εἶχε κανονικῶς ἐκλεγεῖ ὑπό τῆς Συνόδου, καί ἠ Σύνοδος ὥρισεν δύο Ἀρχιερεῖς διά τήν χειροτονίαν, ἀλλ’ὁ ἕνας δέν ἠδυνήθη νά παρευρεθῆ λόγω ἀνυπερβλήτων ἐμποδίων.
Τό ὅτι ὑπάρχουν ὅμως ἐν τῆ Ἐκκλησιαστικῆ Ἱστορία χειροτονίαι ὑπό ἐνός δἐν σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἐπαναλαμβάνωνται αὐτά τά προηγούμενα. ‘Ασφαλεστέρα εἶναι ἡ ἐφαρμογή τῶν παραδεδεγμένων Ἐκκλησιαστικῶν διατάξεων.
Δέν πρέπει δέ νά στηριζώμεθα ὑπερμέτρως ἐπί τῶν Ἀποστολικῶν Διατάξεων, ἀφοὗ οἱ Πατέρες τῆς ΣΤ Οἰκουμενικῆς Συνόδου εἶπον δι’ αὐτῶν ὡς παρεδόθησαν ὑπό τοῦ Κλήμεντος «... τήν τῶν τοιούτων διατάξεων προσφόρως ἀποβολήν πεποιήμεθα, πρός τήν τοῦ χριστιανικωτάτου ποιμνίου οἰκοδομήν καί ἀσφάλειαν...» (Κανών Β΄).
Οἱ δέ ἀναμφισβήτητοι Κανόνες καθαρῶς ὁρίζουν ὅτι αἱ χειροτονίαι Ἐπισκόπων πρέπει νά τελοῦνται ὑπό τριῶν, ἤ ἐν ἐσχάτη ἀνάγκη, ὑπό δύο Ἐπισκόπων. «’Επίσκοπος χειροτονείσθω ὑπό Ἐπισκόπων δύο ἤ τριῶν» διατάζει ὁ Α΄ Ἀποστολικός Κανών. Ὀ δέ Δ΄τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὁρίζει: «Ἐπίσκοπον προσήκει, μάλιστα μέν ὑπό πάντων τῶν ἐν τῆ ἐπαρχία Ἐπισκόπων καθίστασθαι. Εἰ δέ δυσχερές εἴη τό τοῦτο, ἤ δέ διά κατεπείγουσαν ἀνάγκην, ἤ διά μῆκος ὁδοῦ. ἐξ’ ἅπαντος τρεῖς ἐπί τό αὐτό συναγομένους, συμψήφων γινομένων καί τῶν ἀπόντων, καί συντιθεμένων διά γραμμάτων, τότε τήν χειροτονίαν ποιεῖσθαι». Ὁ αὐτός ὁρσιμός ἐπαναλαμβάνεται εἰς τόν γ΄ Κανόνα τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Οὕτως αὐτοί οἱ Κανόνες ὑποδεικνύουν, ὅτι ἅπασα ἡ Ἱεραρχία πρέπει νά λαμβάνη μέρος εἰς τήν ἐκλογήν Ἀρχιερέως καί ὅτι ἡ χειροτονία αὐτοῦ πρέπει νά τελῆται τουλάχιστον ὑπό δύο Ἐπισκόπων . Καί τοῦτο διότι ἡ χειροτονία ἑνός Ἐπισκόπου δέν ἀφορᾶ μόνον ἕναν Ἀρχιερέα, ἀλλ’ εἶναι πρᾶξις ἁπάσης τῆς Ἱεραρχίας . Τελεῖται ὑπ’ αὐτῆς Συνοδικῶς καί οὐδέποτε ὑπό ἑνός μονομερῶς. Προσπάθεια γίνεται, ὅπως δικαιολογηθῆ ἡ ὑπό ἑνός χειροτονία λόγω τῶν ὑπαρχόντων διωγμῶν. Ἐν τούτοις πρέπει νά γνωρίζωμεν ὅτι οἱ Ἀποστολικοί Κανόνες, οἵτινες ἀπαιτοῦν τήν παρουσίαν δύο Ἐπισκόπων διά Ἀρχιερατικήν χειροτονίαν διεμορφώθησαν ἐπίσης κατά καιρόν διωγμοῦ. Ὁ δέ ὁρισμός τῶν Ἀποστολικῶν Διατάξεων, ὅς ἐπιτρέπει τήν ὑπό ἐνός Ἐπισκόπου χειροτονίαν, δέον νά θεωρηθῆ ὡς ἐκ τῶν ἄρθρων τῶν μή ἐπικυρωθέντων ὑπό τῆς ἐν Τρούλλῳ Συνόδου.
¨Η δέ ἀπαίτησις τῆς παρουσίας τουλάχιστον δύο Ἐπισκόπων διά τήν τέλεσιν χειροτονίας, ἔχει καί ἄλλην ἐξήγησιν. Κατά τόν λόγον τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «... τό ἔλαττον ὑπό τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται» (Ἐβρ. 7,7). Αὐτή ἡ ἀρχή διατηρεῖται ὅταν εἷς Ἀρχιερεύς χειροτονεῖ Ἱερέα. ‘Αλλ’ εἰς τήν περίπτωσιν Ἐπισκόπου – εἷς Ἐπίσκοπος δέν ὑπάρχει «τό κρεῖττον». Δι’ αὐτόν τό κρεῖττον εἶναι ἀκριβῶς ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων. Οὕτως ἡ χειροτονία Ἐπισκόπου ὑπό ἑνός παραμορφώνει τήν Ὀρθόδοξον ἀρχήν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας. Ἑπομένως, ἄν καί ὁ ζῆλος τῶν ἀκολουθούντων τόν Ἐπίσκοπον Ματθαῖον εἰς τήν διατήρησιν τῆς Παραδόσεως καί τοῦ ἑορτολογίου τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐξιέπαινος, ἄν καί οἱ Ἀρχιερεῖς οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς χειροτονίας του δέν μέμφονται οὐδόλως ἐκτός τῆς τάξεως τῆς χειροτονίας, ἐν τούτοις πολλοί προετίμησαν νά μείνουν ἄνευ Ἐπισκόπου, ἕως ὅτου ἐνεφανίσθη Ἱεραρχία τις, ἡ ὁποία προδήλως συνέδεε τόν ζῆλον διά τήν διατήρησιν τῆς ‘Εκκλησιαστικῆς Παραδόσεως μέ Κανονικάς χειροτονίας τελεσθείσας ὑπό Κανονικῶν Ἀρχιερέων.
Πάσα χειροτονία, ἥτις τελεῖται χωρίς πειθαρχίαν εἰς τούς Κανόνας οὐσιαστικῶς εἶναι ἤδη ἄκυρος ἄν καί ἐτελέσθη ὑπό Κανονικῶν Ἐπισκόπων. Ὀ Δ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου π.χ. δέν καθαιρεῖ τόν Μάξιμον τόν Κυνικόν διά τάς παραβάσεις αὐτοῦ, ἀλλά διακηρύττει ὅτι ἡ χειροτονία του εἶναι ἄκυρος, διότι ἄν καί ἔγινε ὑπό Κανονικῶν Ἐπισκόπων, ἔγινεν ἐν παραβάσει Κανόνων. Τό αὐτό ἰσχύει διά τήν χειροτονίαν Ἱερέων. Εἰς τήν ἐπιστολήν του πρός χωρεπισκόπους, ὁ Μέγας Βασίλειος γράφει, ὅτι οἱ οὐχί κανονικῶς χειροτονηθέντες ἱερεῖς πρέπει νά καθαιρεθοῦν. Ἐν κατακλεῖδι λέγει: «... γινώσκετε ὅτι λαϊκός ἔσται, ὁ ἄνευ ἡμετέρας γνώμης εἰς ὑπηρεσίαν παραδεχθείς»(Κανών πθ΄). Ἔτι καθαρότερον ἐκφράζεται αὐτή ἡ σπουδαία ἀρχή εἰς τόν ΣΤ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου: «... εἴ τις, χωρίς γνώμης τοῦ Μητροπολίτου γένοιτο Ἐπίσκοπος, τόν τοιοῦτον ἡ Μεγάλη Σύνοδος ὥρισε μή δεῖν εἶναι Ἐπίσκοπον».
Μόνον ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία παραμορφώσασα έν ἑαυτῆ τήν ἰδέαν τῆς μεταδόσεως τῆς Χάριτος ἐν τῆ Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὡς ἔγκυρον π[σαν χειροτονίαν, ἡ ὁποία ἐτελέσθη ὑπό Κανονικῶν Ἐπισκόπων, ἔστω καί ἄν εἶναι ἐκτός τούτου μή κανονική. Ἡ παραχώρησις ἤ μετάδοσις τῆς Χάριτος κατ’ αὐτούς εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μετά τῆς ὀρθῆς προσφορᾶς τῆς συνταγῆς ἤ τοῦ τύπου τῆς χειροτονίας, ἡ ὁποία καθ’ ἑαυτήν ἐπικυρώνει αὐτήν ἀνεξαρτήτως τῆς μονομερότητος ἤ τῆς μή προσαρμογῆς πρός τό θέλημα τῆς Ἐκκλησίας. Τοιοῦτον δόγμα εἶναι ξένον πρός τήν Ὀρθοδοξίαν. Οὕτως εἶναι εύνόητον ὅτι αἱ χειροτονίαι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀκακίου καί τῶν μετέπειτα ἤγειραν τήν ἀμφιβολίαν πολλῶν, ἤγειραν τήν ἀμφιβολίαν πολλῶν, ἕως ὅτου ἐπιβεβαιώθηκαν καί νομιμοποιήθηκαν δι’ ἀποφάσεως τῆς Συνόδου.
Οὕτως μία ἄνομος πράξις ἐπικυρώνεται ὡς Μυστήριον ἄνευ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπαναλήψεως. Γράφων εἰς τόν πρῶτον αὐτοῦ Κανόνα, ὁ Μέγας Βασίλειος λέγει ὅτι οἱ Καθαροί, διότι ἦσαν σχισματικοί, δέν εἶχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐν τούτοις διά τῆς οἰκονομίας ἐπιτρέπει εἰς αὐτούς νά προσέχρωνται εἰς τήν κοινωνίαν, ἄνευ ἀναβαπτίσματος. Ὁ δέ Η Κανών τῆς Α΄ Οἰκουμνικῆς Συνόδου ὁρίζει: «Περί τῶν ὀνομαζόντων μέν ἑαυτούς Καθαρούς ποτέ, προσερχομένων δέ τῆ Καθολικῆ καί Ἀποστολικῆ Ἐκκλησία Ἐκκλησία, ἔδοξε τῆ Ἁγία καί Μεγάλη Συνόδω, ὥστε χειροθετουμένους αὐτούς, μένειν οὕτως ἐν τῶ Κλήρῳ».
Ὑπάρχει κάποια διαφωνία ὡς πρός τό τί σημαίνει ἡ λέξις «χειροθετουμένους» εἰς αὐτόν τόν Κανόνα. Ὀ Ἀριστηνός ἀποδίδει τήν ἔννοιαν τοῦ χρίσματος. Αὐτή ἡ ἑρμηνεία ἐπαναλαμβάνετι ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάννου Σμολένσκ. Φαίνεται ὅμως ὅτι ἡ πλέον αὐθεντική ἑρμηνεία ἐδόθη ὑπό τοῦ ἁγίου Ταρασίου εἰς τήν Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον. Ὅταν οὗτος ἠρωτήθη τό «χειροθετουμένους» εἰς τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου, ἐξήγησεν ὅτι δέν ἐχρησιμοποιήθη ἡ λέξις μέ ἔννοιαν χειροτονίας, ἀλλά μέ τήν ἔννοιαν τῆς ἁπλῆς εὐχῆς. Δύναταί τις νά συμφωνήση μέ τόν Ἐπίσκοπον Νικόλαον Μίλας ὅτι ἐπί τῆ βάσει αὐτῆς τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἁγίου Ταρασίου «... ἡ ἔννοια αὐτῶν τῶν λέξεων εἰς τόν παρόντα Κανόνα τῆς Νικαίας εἶναι ὅτι ὅταν ἐγίνοντο δεκτοί ἐκ τοῦ σχίσματός των οἱ Νοβατιανοί κληρικοί, ὁ ἁρμόδιος Ἐπίσκοπος ἤ ἱερεύς πρέπει νά ἐπιθέση τάς χεῖρας του ἐπ’ αὐτῶν, ὅπως ἐγίνετο εἰς τό μυστήριον τῆς Μετανοίας καί νά διαβάση τήν κατάλληλον εὐχήν, ἡ ὁποία ἥνωνεν αὐτούς μέ τήν Ἐκκλησίαν». Ἡ αὐτή τάξις ἐφηρμόζετο ἐν τῆ Ἐκκλησία τῆς Καρθαγένης κατά τόν ΟΘ (ΟΑ ἤ ΟΖ)( Κανόνα εἰς τήν ἀποδοχήν τῶν Δονατιστῶν, οἵτινες ἦσαν πικρώτεροι σχισματικοί τῶν Νοβατιανῶν καί Καθαρῶν. Εἰς αὐτούς ἐπετράπη, «μεγάλην ἔχειν ἀνάγκην, ὥστε διά τήν τῆς Ἐκκλησίας εἰρήνην καί χρησιμότητα καί αὐτῶν τῶν Δονατιστῶν, οἵτινες δήποτε Κληρικοί διορθουμένης τῆς βουλῆς πρός τήν Καθολικήν ἑνότητα μετελθεῖν θελήσοιεν, κατά τήν ἑνός ἑκάστου Καθολικοῦ Ἐπισκόπου προαίρεσιν καί βουλήν, τοῦ ἐν τῶ αὐτῶτόπω κυβερνῶντος τήν Ἐκκλησίαν, ἐάν τοῦτο συμβάλλεσθαι τῆ τῶν Χριστιανῶν εἰρήνη φανείη, ἐν ταῖς ἰδίαις τιμαῖς αὐτούς ἀναδεχθῆναι». Ὁ αὐτός Κανών παρατηρεῖ: «Καθώς καί ἐν τοῖς προλαβοῦσι χρόνοις πε΄ρι τῆς αὐτῆς διαστάσεως γενέσθαι φανερόν ἐστίν».
Ἐκ τῶν λεχθέντων ἐν τῆ ἀρχῆ τῆς παρούσης ἀποφάσεως, εἶναι φανερόν ὅτι οἱ Παλαιοημερολογῖτες, οἱ ἡγούμενοι ὑπό τῆς Ἱεραχίας, ἥτις προέρχεται ἐκ τῶν τοῦ Ματθαίου χειροτονιῶν, οὐδόλως δύναται νά συγκριθοῦν μετά τῶν σχισματικῶν Δονατιστῶν καί Νοβατιανῶν. Δέν ἡμάρτησαν κατά τῆς Ὀρθοδοξίας, δογματικῶς, ἀλλ’ ἐν τῶ ζήλῳ των ὅπως διαφυλάξουν αὐτήν παρεβίασαν τήν ἱεραρχικήν τάξιν, ὅταν ὁ Ἐπίσκοπος Ματθαῖος ἐχειροτόνησεν Ἐπίσκοπον μόνος. Μία ἁπλῆ ἀναγνώρισις τῶν χειροτονιῶν αὐτῶν δύναται νά γίνη αἰτία σκανδάλου ὡς ἀθέτησις ὡρισμένων Κανόνων: Α΄ ’Αποστολικοῦ, Δ΄ τῆς Α΄Οἰκουμ. Συν., καί Γ΄ τῆς Ζ΄ Οἰκ. Συν. ‘Εν τούτοις εἶναι φανερόν ἐξ’ ἄλλων παρατιθεμένων Κανόνων καί παραδειγμάτων, ὅτι δύναται νά ἐφαρμοσθῆ ἡ οἰκονομία τοῦ Η΄ Κανόνος τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τοῦ ΟΘ Κανόνος τῆς Καρθαγένης.
Λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν ὅλα τά ἀνωτέρω, καθώς καί τήν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου, ὅπως ἐπιτευχθῆ οὕτως ἡ ἕνωσις πάντων τῶν ἀφοσιωμένων εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν, ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων ἀποφασίζει:
1) Νά ἀναγνωρίση ὡς δυνατήν τήν πραγματοποίησιν τῆς αἰτήσεως τῶν Ἀρχιερέων Καλλίστου καί Ἐπιφανίου διά τῆς ἐπιθέσεως χειρῶν ἐπ’ αὐτῶν τῶν δύο Ἐπισκόπων. Κατόπιν, οἱ δύο οὗτοι δέον νά πράξουν τό αὐτό διά τούς ἀδελφούς των Ἀρχιερεῖς, καί οἱ Ἀρχιερεῖς εἰς τόν Κλῆρον.
2)Νά ὑποχρεώση τούς Ἀρχιερεῖς Κάλλιστον καί Ἐπιφάνιον καί τούς σύν αὐτοῖς ἀδελφούς Ἐπισκόπους νά πράξουν τό πᾶν ὅπως ἑνωθῆ ἡ Ἱεραρχία Κλῆρος καί Λαός των, μετ’ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται ὑπό τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Αὐξεντίου.
3) Νά ἐνημερώση τόν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπον Αὐξέντιον περί τῶν ἀνωτέρω
4) Νά διορίση πρός ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω παραγράφου 1 ἐν τῆ Ἱερᾶ Μονῆ Μεταμορφώσεως ἐν Βοστώνη τόν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπον Φιλόθεον καί τόν Θεοφ. Ἐπίσκοπον Κων/νον.
Διά τήν Σύνοδον τῶν Ἐπισκόπων
(Τίθεται ὑπογραφή)
Λαῦρος Ἐπίσκοπος Μανχάταν
Γραμματεύς τῆς Συνόδου
Μετάφρασις ἐκ τοῦ Ρωσικοῦ Πρωτοτύπου
ΜΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ΥΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ
Κατά τήν συζήτησιν τήν ὁποίαν ἔσχον μετά τοῦ Μητροπολίτου τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς Λαύρου, κατά μίαν τυχαίαν συνάντησίν μου εις την Ιεράν Μονήν Αγιου Νεκταρίου Αιγινης, ὀλίγους μήνας πρό τῆς ὑπογραφῆς τῆς ἑνώσεως τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς μετά τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, μέ διεβεβαίωσεν, ἐνώπιον πολλῶν μάρτύρων (κληρικῶν του), ὡς ὑπογράψας τήν ἀνωτέρω ἀπόφασιν, καθόσον ἦτο τότε ὁ Γραμματεύς τῆς Συνόδου, ὅτι ἡ ἀπόφασις προέβλεπε χειροθεσίαν κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου, ἤτοι ὡς ἐπί σχισματικῶν. Επίσης απαντησας εις σχετικήν ερωτησίν μου, μοί ειπεν ότι οι Ρωσοι της Διασποράς, ουδέποτε, ουτε πρίν το 1971, ουτε κατά την ενωσιν μας το 1971, ουτε και μετά ταύτα διέκοψαν την κοινωνίαν μετά των Νεοημερολογιτικων Εκκλησιών…
ΔΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ: «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ» (ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1929) + Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΧ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ & ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΗΡΥΚΟΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΓΟΧ ΑΘΗΝΩΝ
Μου αρέσει!
Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε
Σχόλια
Χαριλαος Στουραιτης
Χαριλαος Στουραιτης Σεβασμιώτατε κ. Κήρυκε,στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το εξής:<< Μπορεί κάποιος να κορο'ι'δέψει πολλούς για λίγο,λίγους για πολύ,μα δεν μπορεί να κορο'ι'δέψει όλους για πάντα.>> Εν ΩΜΟΦΟΡΙΩ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΑΧΗΛΙΩ, Σεβασμιώτατε, το ψέμμα πήγε...σύννεφο. Ποιός να το εφαντάζετο,οι οικουμενιστές Ρώσσοι της Διασποράς,αυτοί που κοινωνούσαν με τον ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟ εκ των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος νεοημερολογιτισμόν,αυτοί που έκαναν <<ορθοδόξους>> τους Ακακιοφλωρινικούς,να κατακρίνουν και να καταδικάζουν την εν Ελλάδι Γνησία Ορθόδοξον Εκκλησία του Χριστού. Γιατί αυτό συνέβη,Δέσποτα, αυτό δηλοί η παραπάνω κατάπτυστος απόφασις των Ρώσσων. Και δεν έχει καμμία σχέση η συγκεκριμένη απόφασις με ορθόδοξον κείμενο ή ορθόδοξον ομολογίαν, κάθε άλλο θα έλεγα,είναι μνημείο Δογματικής και Ομολογιακής εκτρωπής. Είναι πραγματικώς ένα αιρετικόν σύγγραμμα ,το οποίον χαρακτηρίζει πλήρως τους συντάκτας αυτού και που συγχρόνως αποκαλύπτει τας τεραστίας ευθύνας όλων εκείνων που συγκάλυψαν τέτοιο μέγιστο σφάλμα. Χριστός Ανέστη!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝ ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ Η ΟΧΙ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΟ 1971

ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ.
ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1971, ΟΠΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΠΡΟΦΟΡΙΚΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΙΜΑΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟ 2015 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ Η ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ 1971 ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ;
ΙΔΟΥ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΩΜΕΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩΜΕΝ ΜΕ ΦΟΒΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΙΝ, ΣΕΒ/ΤΕ ΑΜΦΙΛΟΧΙΕ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΠ ΟΥΔΕΝΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΒΛΕΨΩΜΕΝ ...
Σεβ/τε Αμφιλόχιε, πρωτιστως σας παρακαλω να ενΘυμηθητε την, ενωπιον της Ιεροσυνοδικης και Ιερατικης Συναξεως του 1977, καλήν σας Ομολογιαν, περι των Ρωσων της Διασπορας.
Και καμνω αυτην την παρακλησιν, διοτι απο του ετους 2015, ητοι μετα την "διακηρυξιν" "γυμνη τη κεφαλη" του θεολογου Ελευθεριου Γκουτζιδη, οτι "υπο την προυποθεσιν οτι ωρθοδοξησαν οι Ρωσοι της Διασπορας οι Αρχιερεις μας στην Αμερικη εδεχθησαν συγχωρητικην ευχην, και την μετεδωσαν και εδω προκειμενου να μη γινη σχισμα και προκειμενου να ενωθουμε με τους Φλωρινικους". Η Σεβασμιοτης σας απο τοτε (2015) και μεχρι σημερον και προφορικως καί επιστολιμαίως διακηρυσσετε τα ιδια και τα ιδια, ενω και κατηγορειτε την ταπεινοτητα μου, οτι εξεπεσα της Ομολογιας, την οποιαν απο το 1971 κηρυττομεν και γραφετε επισης οτι κατηντησα χειροτερος και απο τον Βαρθολομαιο ακομη και απο τον Παπα.
Θα ηθελα, λοιπον, υστερα απο αυτα και συγκεκριμενα υστερα από την μολις χθες τελευταιαν επιστολην σας, δια της οποιας με καλειτε να επανελθω εις την καλην μου ομολογιαν δια να μη κολαστω, θα ηθελα, επαναλαμβανω. να συζητησωμεν ποια ηταν η καλη Ομολογια την οποιαν ειχομεν, αλλα προηγουμενως να σας ενθυμισω εκείνην την πρωτην ιδικην σας καλήν Ομολογιαν περί των Ρωσων της Διασπορας, συμφωνα με την οποιαν εκηρυξατε αυτους ως κακοδοξουντας καί ως κοινωνουντας μετα των νεοημερολογιτων οικουμενιστων του Πατριαρχειου Κωνλεως.
Δι αυτην την καλην σας ομολογιαν, οταν γραπτως την καταθεσατε ενωπιον της Συνοδου των Αρχιερεων καί των Ιερεων το 1977, επεσυρατε, αδικως βεβαιως, την μηνιν του Αττικης Ματθαιου Μακρη καί αλλων.
Ημην παρων καί αυτοπτης μαρτυς εκείνης της εναντιον σας ανοικειου φραστικης επιθεσεως, η οποία μου εκανε αλγεινην εντυπωσιν, διοτι από τοτε σας ειχαμε ολοι προπαντων η ελαχιστοτης μου παραδειγμα αυστηροτητος, αγωνιστικοτητος συνεσεως και ομολογιακου φρονηματος και αυτο δεν μου ητο καθολου ευχαριστον.
Καί επίσης θα ηθελα να σας πω, οτι προ ολιγων ημερων, μου εδοθησαν απο το διαδικτυον προς μελετην δυο αγνωστες μεχρι τωρα, αλλα πολύ σημαντικες, γνωματευσεις, ητοι: 1) "Περι σωματειοποιησεως της Εκκλησιας των ΓΟΧ" (γενομενην υπο του Καλλιοπιου απο του ετους 1961 με πολλας εις την συνεχειαν Τροποποιησεις καί 2) "Περί ενταξεως παλαιο
ημερολογιτων εις τόν νόμον του 2014 περί των Θρησκευτικων Κοινοτητων", (ως ετεροδοξων και ετεροθρησκων). Παρακαλω να τις μελετησετε. Εξ αυτων καταφαινεται οτι η υπόθεσις του 1971 δεν ειναι μια απλη υποθεσις, αλλα εντασσεται εις τα αντιεκκλησιαστικα οικουμενιστικα νεοημερολογιτικα και παλαιοημερολογιτικα κινηματα του προηγουμενου αιωνος και οτι το συγκεκριμενο κινημα ξεκινησε, ως φαινεται, εις αυτην την φασιν (εις την οποιαν συμπεριλαμβανεται και η μεταβασις δικων μας Αρχιερεων εις Αμερικην), με την από του 1961 ιδρυσιν καί "σωματειοποιησιν" υπό του Καλλιοπίου της "Ελληνικης Εκκλησιας των ΓΟΧ" και φθανει μεχρι των ημερων μας...
Καί δια του λόγου το αληθες καί πρός προβληματισμόν ολων μας σας ενημερωνομεν, (αν δεν το γνωριζετε), οτι οπως φαινεται απο τις μελετες αυτες, ολίγας ημερας μετα την επιστροφην της Εξαρχιας μας εξ Αμερικης καί μετα την επίσημον Πανηγυρικην θειαν Λειτουργιαν εις τον Ιερον Ναον Κοιμησεως της Θεοτοκου Καλλιθεας "επί τη ενωσει μετα των Ρωσων της Διασπορας", καί ενω δεν ειχε γινει ακομη γνωστη η αποφασις των Ρωσων της Διασπορας περί των Αρχιερεων Καλλίστου καί Επιφανιου, (διοτι την απεκρυψαν) συνεβη ενα πολυ συνταρακτικον, καθ ημας γεγονος, το οποιον ανατρεπει, κατα την γνωμην μου ολα τα μεχρι σημερον γνωστα δεδομενα δια το 1971.
Και το γεγονος αυτο συνεβη οταν τον Δεκεμβριον του 1971, συνεκλήθη υπό του Προεδρου της απο το 1961 "Σωματειοποηθεισης " "Ελληνικης Εκκλησιας των ΓΟΧ" Αρχιμ. Καλλιοπιου Γιαννακουλοπουλου, η Γενικη Συνελευσις, του Σωματειου Εκκλησιας, κατα την οποίαν εψηφισθη η "Τροποποιησις του Καταστατικου", την οποίαν σημειωτεον εκτος από τον Προεδρον αυτου Αρχιμ Καλλιοπιον, την υπεγραψαν ιδιοχειρως και ο Θεολόγος Ελευθεριος Γκουτζιδης, ο Αρχ/της Ματθαιος Μακρης (ο μετεπειτα Αττικης καί Μεγαριδος), καί ο Κων/νος Σαραντοπουλος Καλλινικος (ο σημερινος Αρχιεπίσκοπος των Φλωρινικων).
Κατοπιν τουτων, Σεβασμιωτατε Αμφιλόχιε, η προσκλησις σας "να επανελθω εις την προτεραν ομολογιαν μου" και "να επιδειξω συνεσιν" διοτι "κινδυνευω να κολαστω" νομιζω πως δεν αφορα μονον εμε, αλλα και την Σεβασμιοτητα σας και τους συνεργατας σας θεολογους και μη και ολους τους χριστιανους.
Εμπρος, λοιπον, Σεβασμιωτατε, Αμφιλοχιε, καιρος να αρχισωμεν τον διαλογον, με σοβαροτητα καί συνεσιν, ου μην αλλα και εν Αγαπη και Αληθεια Χριστου. Ευλογειτε.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΩΝΗΣ

Η "ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ" ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ ΔΙΑ ΤΗΝ "ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ" ΤΟΥ 1971 ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ 

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΤΟ 2003 ΕΙΣ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΩ ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΜΑΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΤΟΥ 1971 ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΜΕΤΑ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑΝ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ.

Μόλις τήν 11ην Μαΐου 2005 ἐλάβομεν γνῶσιν τοῦ κειμένου, τό ὁποῖον ἀκολουθεῖ καί τό ὁποῖον ἐδημοσιεύθη τόν ᾿Ιούνιο τοῦ 2003 εἰς τό διαδίκτυον (ἰστοσελίδα ... τῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως Μπροῦκλιν τῆς Νέας ῾Υόρκης). 

Πρόκειται περί μιᾶς περιγραφῆς ἀπό αὐτόπτας μάρτυρας, ὅπως δηλώνεται εἰς αὐτό, διά τό "τί ἀκριβῶς ἔγινε τήν 17ην καί 18ην Σεπτεμβρίου τοῦ 1971 εἰς ᾿Αμερικήν, κατά τήν χειροθεσίαν τῶν Ματθαιϊκῶν ᾿Επισκόπων" . 

Παραθέτομεν τήν ἐν λόγῳ "ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΝ". 

"ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΑΤΘΑΙΙΚΩΝ 

ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤ. ΤΟΥ 1971

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΙΕΡΟΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ… ΤΙ ΕΓΡΑΨΑΜΕΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 2001 ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ:Α.Π. 209 ‘Εν τῶ Ἐπισκοπείῳ Ἀγ. Αἰκατερίνης τῆ 19-6-2001Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς. Πρόσχωμεν, ἵνα ὁ Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσω ἡμῶν πάντοτε.Διά τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν τό Συνοδικόν σύστημα διοικήσεως πηγάζει, προδιαγράφεται, στηρίζεται καί ἐμπνέεται ἀπό τήν πρώτην ᾿Αποστολικήν Σύνοδον. Αὐτή εἶναι τό αἰώνιον πρότυπον, εἰς τό ὁποῖον ἐστηρίχθησαν καί αἱ ἀπ᾿ ἀρχῆς ῞Αγιαι Οἰκουμενικαί καί λοιπαί ᾿Ορθόδοξοι Σύνοδοι. ᾿Από αὐτό τό πρότυπον πρέπει νά ἐμπνέεται κάθε Σύνοδος μας, διά νά εἶναι ἀληθής Σύνοδος τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί νά ἐκπροσωπῇ γνησίως Αὐτήν (τήν ᾿Εκκλησίαν). Παρακαλῶ νά διερωτηθῶμεν ἐάν ἡμεῖς, ὡς ᾿Αρχιερεῖς, καί, ὡς Σύνοδος, ἐμπνεώμεθα ἀπό αὐτά τά πρότυπα. Οἱ ὅροι οἱ ὁποῖοι, ἀπό ὅσα γνωρίζομεν, προϋποτίθενται διά μίαν Σύνοδον, διά νά εἶναι ὡς αἱ ῞Αγιαι Σύνοδοι τῆς ᾿Ορθοδοξίας, καί νά ἐκπροσωπῇ καί νά ἐκφράζῃ τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν, συνοψίζονται ὡς κάτωθι.α) Πρέπει ὅλοι οἱ συμμετέχοντες εἰς τήν Σύνοδον ᾿Επίσκοποι νά ὑγιαίνουν ἐν τῇ Πίστει: "Οὐ γάρ οἷόν τε συνόδῳ συναριθμηθῆναι τούς περί τήν πίστιν ἀσεβοῦντας" (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 31, 260). Δέν δύνανται ἑπομένως εἰς μίαν Σύνοδον νά εἶναι συμπάρεδροι οἱ "παρά ἀξιοπίστων ἀνθρώπων" κατηγορηθέντες "ἐπί κακοδοξία" καί μάλιστα καταφανῇ.β) Εἰς μίαν ᾿Ορθόδοξον Σύνοδον ὁποιαδήποτε ἄποψις, διαφωνία ἐπί Κανονικοῦ ἤ Δογματικοῦ θέματος, ἔνστασις κλπ, δέν νοεῖται νά περιφρονῆται καί νά παραγκωνίζεται καί οὕτω νά ἀποσιωπᾶται τό θέμα, ἤ καί διάφορος γνώμη - πρότασις ᾿Επισκόπου, νά φιμώνεται τό Συνοδικόν μέλος μέ συμπεριφοράν ἐξουσιαστικήν καί ἀλαζονικήν, κλπ.. Δηλαδή εἰς μίαν ᾿Ορθόδοξον Σύνοδον πρῶτον ἱεραρχοῦνται τά θέματα καί κατόπιν ἀντιμετωπίζονται καί τακτοποιοῦνται ταῦτα ἐλεύθερα καί πέραν σκοπιμοτήτων ἤ παρεμβολῶν τρίτων. Οἱ μετέχοντες δέον νά ἔχουν εἰλικρινῆ διάθεσιν νά συζητήσουν καί νά ἀποφασίσουν ὄχι κατά τό ἴδιον θέλημα, ἤ καί ἀλλοτρίων, ἀλλά κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τό φαινόμενον τῆς καταλύσεως τοῦ ὅρου αὐτοῦ συναντῶμεν πληθωρικῶς εἰς τάς ἡμέρας μας, καί αὐτό εἶναι πού ἀλλοτριώνει ᾿Επισκόπους, ἀλλά καί ὁλοκλήρους Συνόδους ἀπό τό ᾿Ορθόδοξον Συνοδικόν σύστημα.γ) ᾿Εν Συνόδῳ εἶναι ἐλεύθερος ὁ ὀρθόδοξος λόγος εἰς ὅλα τά μέλη, δέν περιφρονεῖται κανείς, οὔτε μέ τήν πρόφασιν ἐλλείψεως χρόνου ἤ δι᾿ ἄλλον τινά λόγον, ἀλλά συζητῶνται καί ἐξετάζονται ἐλεύθερα τά θέματα καί ἀναζητεῖται τό δίκαιον, τό ἀληθές καί "πολλῆς συζητήσεως γενομένης", καταλήγει ἡ Σύνοδος εἰς τό "ἔδοξε τῷ ἁγίῳ Πνεύματι καί ἡμῖν" (Πράξ. ΙΕ, 7 καί 28). Λειτουργεῖ ἠ ῾Ιερά Σύνοδος μας κατ᾿ αὐτά τά πρότυπα, ἤ ἠλλοιώθη εἰς τάς ἡμέρας μας ἡ λειτουργία τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ καί ὡς ἐκ τούτου προκύπτει ἔντονος ἡ κρίσις Συνοδικότητος;δ) ᾿Επιβάλλεται αἱ ἀποφάσεις νά μή εἶναι προαποφασισμέναι, διότι τό προαποφασίζειν ἐξωσυνοδικῶς καί δή παρά ἐξωσυνοδικῶν, καί ἐν τισιν καί ἐξωεκκλησιαστικῶν προσώπων, ἀποτελεῖ οὐσιαστικήν κατάλυσιν τῆς Συνόδου καί ἀναιδῆ ἐμπαιγμόν τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ τῆς ᾿Ορθοδοξίας, βλάπτει τό ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἐν τέλει ἀποτελεῖ τήν ἐσχάτην βλασφημίαν κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος.ε) Αἱ Συνοδικαί ἀποφάσεις καί σήμερον δέον νά διέπωνται, καί νά ἕπωνται καί νά συμφωνοῦν πρός τάς ἀποφάσεις καί τά θέσμια ὅλων τῶν ῾Αγίων Οἱκουμενικῶν καί λοιπῶν ᾿Ορθοδόξων Συνόδων, διά τῶν ὁποίων ἐνήργησεν ἡ μία Χάρις τοῦ ἑνός ῾Αγίου Πνεύματος. Μόνον οὕτω διαφυλάσσεται ἡ ᾿Αποστολικότης καί ἡ Πατερικότης, ἡμεῖς δέ παραμένομεν ᾿Ορθόδοξοι καί γνήσιοι Αὐτῆς ᾿Επίσκοποι. Οὕτω μόνον μποροῦμε νά λέμε μετά τῶν Πατέρων τῆς Δ' Οἱκουμενικῆς Συνόδου: "Αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ Πίστις τῶν ᾿Αποστόλων, πάντες οὕτω πιστεύομεν. Οἱ ᾿Ορθόδοξοι οὕτω πιστεύουσιν"στ) Διά νά κριθῇ τελικά μία Σύνοδος, ὡς ὄντως ᾿Ορθόδοξος, εἶναι ἀναγκαῖον αἱ ἀποφάσεις της νά γίνουν ἀποδεκταί καί ὑπό τῆς καθ᾿ ὅλου ᾿Εκκλησίας. Δηλαδή ὑπό πάντων τῶν ᾿Ορθοδόξων ῾Ιεραρχῶν, τῶν λοιπῶν Κληρικῶν, τῶν Μοναχῶν καί τῶν λαϊκῶν. ῾Ο ἅγιος Μάξιμος ὁ ῾Ομολογητής λέγει: "Τάς γενομένας Συνόδους ἡ εὐσεβής πίστις κυροῖ καί πάλιν, ἡ τῶν δογμάτων ὀρθότης κρίνει τάς Συνόδους".(Πηδάλιο, σελ. 118).Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς. Κατά τά τρία τελευταῖα ἔτη σᾶς ἀπέστειλα ἑκατοντάδες ἔγγραφα μέ τά ὁποῖα ἔχω διαχωρίσει τάς εὐθύνας μου ἐπί συγκεκριμένων παραβιάσεων τῆς Κανονικῆς Τάξεως. Μέσα ἀπό τά ἔγγραφα αὐτά ἔχω διατυπώσει πληθωρικῶς τάς ἀπόψεις μου διά τήν Κανονικήν, δικαίαν καί ᾿Ορθόδοξον ἀντιμετώπισιν τῶν μεγάλων καί σοβαρῶν ὑπαρκτῶν ἐκκλησιαστικῶν προβλημάτων Πίστεως, ῾Ομολογίας, ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, Θεολογικοῦ Διαλόγου, Διοικητικά, κλπ. Τά ἔγγραφα ταῦτα μέχρι σήμερα δέν ἐλήφθησαν καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν, τά δέ ὑπάρχοντα καί καταγγελθέντα θέματα, μέ ἰδιαίτερον πεῖσμα δέν ἱεραρχοῦνται καί δέν ἀντιμετωπίζονται.Καί τοῦτο, ὅταν τά ἴδια θέματα ἀπειλοῦν νά μᾶς καταπνίξουν. Τουναντίον, παρατηρεῖται, ὅτι συνεχῶς, μέσα ἀπό τά ἴδια ἔγγραφα, χαλκεύονται ψευδεῖς κατηγορίαι καί συκοφαντίαι, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται ὡς μέσα καί τεχνητοί λόγοι διώξεως ἡμῶν, ὡς καί ἄλλων πού δέν ἀνέχονται αὐτάς τάς παρανομίας. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι διασαλεύεται ἡ Κανονική τάξις καί χειμάζεται πράγματι τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας.Τά κείμενά μας αὐτά, μέσα ἀπό τά ὁποῖα πιστεύομεν, ὅτι διεξάγεται ἕνας τίμιος ἐκκλησιαστικός ἀγών ὑπέρ τῆς ᾿Ορθοδόξου ῾Ομολογίας, ὑπέρ τῆς διαφυλάξεως ἀνοθεύτου τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, καί διά τήν περιφρούρησιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, δημοσίως πλέον, πλήν μέ δεινάς περιστροφάς καί ἀοριστολογίας, χαρακτηρίζονται ὡς ἀσεβῆ, τά γραφόμενά μας ὡς διαστροφικά τῆς ἀληθείας, ἡ ἐλαχιστότης μας δέ συκοφαντούμεθα καί "ἐπί ἐσχάτη προδοσίᾳ" !. Διότι τί ἄλλο σημαίνει, ὅτι τό δημοσιογραφικό ὄργανο τῆς ᾿Ιερᾶς Συνόδου γράφει, ἐξ ὀνόματος δῆθεν τῆς Συνόδου, ὅτι "ἐξυπηρετῶμεν ἰδιοτελεῖς στόχους καί σκοτεινά σχέδια κατά τῆς χειμαζομένης ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ". Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι κακοήθης φαντασία ὄχι μιᾶς ἀρρωστημένης ψυχολογικά ὑποστάσεως, ἀλλά συνειδητῶν σκευωρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνήγαγον τήν μέθοδον ταύτην εἰς κύριον ἔργον των.᾿Αλλά καί ἡ ῾Ημερησία Διάταξις τῆς ῾Ιεραρχίας, ὅπως διατυπώνεται εἰς τό Α.Π. 3153/19-6-2001 ἔγγραφον, τό ὁποῖον ὑπογράφει ὁ παρανόμως ὁρισθείς ᾿Αρχιγραμματεύς (π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου) δέν περιέλαβεν τά προηγούμενα πραγματικά Δογματικά καί Κανονικά θέματα, οἷα τῶν πέντε, τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, τῶν κειμένων τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου καί τά συναφῆ, ὅπως καί τά τοιαῦτα τοῦ κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζίδη, ἀλλά περιέλαβεν νέα θέματα ἐκ τῶν τελευταίων μας καυστικῶν ἐγγράφων, ἀφῆκε δέ καί τά κείμενα τῆς "᾿Ορθοδόξου Πνοῆς"!. Τό χείριστον δέ εἰς τήν περίπτωσιν αὐτήν εἶναι, ὅτι τά θέματα τῆς Η.Δ. εἶναι ἀπολύτως προσηρμοσμένα καί περιελήφθησαν εἰς "ἐκτέλεσιν" τῶν ἐντολῶν τῶν Φλωρινικῶν κ.κ.Σαραντοπούλου καί Σακκαρέλλου νά ἐκδιωχθοῦν ὁ θεολόγος κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζίδης καί ἐσχάτως καί ὁ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος.(῾Ορᾶτε "Φωνή ᾿Ορθοδοξίας" τεύχη 908 καί 909, ὅπου γίνεται λόγος διά τιμωρίαν, ὅσων δέν συμφωνοῦν μέ τήν γνώμη τους). Αὐτή εἶναι ἡ σημερινή ἀποκορύφωσις τῆς μονίμου κρίσεως Συνοδικότητος, ἡ ὁποία ὑφίσταται καί ἀλλοτριώνει, τούς ὑπευθύνους καί, εἰ θέμις εἰπεῖν, καί τούς ἀνεχομένους ταύτην.῾Η ἐλαχιστότης μου ἀρνοῦμαι τήν τοιαύτην καταχρηστικήν ῾Ημερησίαν Διάταξιν καί ὡς ᾿Αρχιερεύς τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί ὡς Συνοδικόν μέλος ζητῶ νά ἱεραρχηθοῦν τά θέματα σήμερον, αὐτήν δέ τήν στιγμήν νά μᾶς δοθοῦν καί τά Πρακτικά καί αἱ ἀποφάσεις, αἱ σχετικαί μέ τήν "παῦσίν" μου ἐκ τῆς θέσεως τοῦ ᾿Αρχιγραμματέως. Νά μᾶς δοθῇ, ὡς ἔχομεν ζητήσει, καί ἡ ἐξ 62 σελίδων ῎Εκθεσις τῆς ᾿Επιτροπῆς, ἡ ὁποία μέ Συνοδικήν ἀπόφασιν ἐστάλη ἵνα ἐρευνήσῃ τά τῆς ῾Ιεραποστολῆς εἰς Ρουμανίαν.᾿Εάν ταῦτα, ἔστω σήμερον δέν θέλετε λάβῃ ὑπ᾿ ὄψιν, ἀλλά προτίθεσθε καί ἐν τῇ παρούσῃ Συνόδῳ νά γίνῃ κατάχρησις τοῦ θεσμοῦ καί νά τεθῇ δι᾿ ἄλλην μίαν φοράν εἰς τήν ὑπηρεσίαν καταχθονίων σχεδίων τρίτων, ἡμεῖς δέν δυνάμεθα νά συμμεθέξωμεν καί νά συμβάλωμεν εἰς τήν κατάχρησιν τοῦ θεσμοῦ. Δέν γινόμεθα ὑποχείριοι καί ἐκτελεστικά ὄργανα, οὔτε τοῦ ἰδικοῦ μας παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, οὔτε τῶν κ. Σαραντοπούλου Σακαρέλλου, οὔτε ὅσων κρύβονται καί πίσω ἀπό αὐτούς.῾Ως ᾿Επίσκοποι ἐδώσαμεν κατά τήν χειροτονίαν μας, τήν ὑπόσχεσιν νά φυλάξωμεν αὐτήν τήν ἁγίαν Παρακαταθήκην, ὅσα δέ περί τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ καί περί ὅλων τῶν θεμάτων Πίστεως καί Κανονικῆς Τάξεως ἔγραψα, δέν εἶναι τίποτ᾿ ἄλλο παρά συνέπεια πρός αὐτήν τήν ὑπόσχεσιν, πρός αὐτήν τήν ἁγίαν Παρακαταθήκην.Πέραν τῶν ἀνωτέρω, ἐσχάτως ἐσημειώθησαν καί ἔτερα συγκεκριμένα γεγονότα, τά ὁποῖα ἑρμηνευόμενα ἀποδεικνύουν, ὅτι πράγματι καί κατ᾿ αὐτήν τήν Συνεδρίασιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἑτοιμάζονται, παρασυνοδικῶς καί ἐξωσυνοδικῶς, διωκτικαί καί καταδικαστικαί κατά τῆς ἐλαχιστότητός μου καί ἐναντίον τοῦ κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη πράξεις καί ἀποφάσεις. Σᾶς διαβεβαιοῦμεν, ὅτι δέν θά τάς λάβωμεν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν, διότι ὡς ἔχουν τά πράγματα, αἱ τυχόν καταδικαστικαί ἤ διωκτικαί καθ᾿ ἡμῶν ἀποφάσεις, δέν δύνανται νά εἶναι παρά μόνον ἀντικανονικαί καί ἄδικοι, ὡς πράξεις δέ σκοπιμότητος θά ἐξυπηρετοῦν σχέδια καί μόνον τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.Καί οἱ ᾿Ορθόδοξοι ᾿Επίσκοποι χάριτι Χριστοῦ δέν δειλιάζουν, δέν πτοῦνται, κἄν ὅλαι αἱ δυνάμεις τοῦ ῞Αδου ἐγερθοῦν. Παρά ταῦτα εὐσεβάστως καί ἐνθέρμως παρακαλοῦμε νά ἐπικρατήσῃ εἰς ὅλους μας σύνεσις καί νά παύσῃ ἡ ἐξυπηρέτησις ἀλλοτρίων σχεδίων. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τούς δύο ᾿Αρχιερεῖς, τόν Μακαριώτατον, ὡς Πρόεδρον καί τόν Σεβ. Πειραιῶς, ὡς ᾿Αντιπρόεδρον, διά τό προσωπικόν των καλόν καί τῆς ᾿Εκκλησίας, νά σκεφθοῦν νηφαλιώτερα. Διότι ἄν θελήσουν νά συνεχίσουν εἰς τό ἴδιον πνεῦμα τῆς 16-6-2001 (᾿Ενδημούσης), ἄς γνωρίζουν καλῶς, ὅτι ἡμεῖς προσωπικῶς, ἤ καί ὁ κ. Γκουτζίδης, εἰς οὐδέν θά βλαφθῶμεν ἀπό τάς "ἀποφάσεις" των, τάς ὁποίας ἤδη ἔχουν λάβει, ἤ ἔχει ἐπιβάλει τό παρασυνοδικόν καί δι᾿ αὐτοῦ τό ἐξωεκκλησιαστικόν κατεστημένον. ᾿Ιδού τό πνεῦμα τῆς ᾿Ενδημούσης ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς 16-6-2001 :α) Κατά τήν ᾿Ενδημοῦσαν ῾Ιερά Σύνοδον τῆς 16-6-2001 καταθέτοντες ἡμεῖς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 208/16-6-2001 Καταγγελίαν - ῾Υπόμνησιν, ἐλέχθησαν τά κάτωθι: ῾Ο Μακαριώτατος εἶπε: "Μόνο τό θέμα νά σημειώσουμε στά Πρακτικά, τό ἔγγραφο δέν παραλαμβάνεται", ἐνῶ ὁ Σεβ/τος Πειραιῶς: "῎Οχι Μακαριώτατε, νά κατατεθῇ, εἶναι εἰς βάρος του, τό χρειαζόμαστε...". Τί λέγει αὐτό; Νομίζομεν ἀποκαλύπτει τάς προθέσεις, καί τό προσωπικόν μῖσος καί ἐκφράζει τό πνεῦμα τῆς ἀντιδικίας, μέ ὅ,τι αὐτά συνεπάγονται δι᾿ ἕναν ᾿Αρχιερέα. β) Εἰς τήν ἰδίαν ᾿Ενδημοῦσαν ὁ ἴδιος ᾿Αρχιερεύς ὡς ἀπό καθέδρας ἀπαντᾶ στήν ἐπιμονή μου νά σημειωθοῦν εἰς τήν ῾Ημερησίαν Διάταξιν καί τά θέματα πού προτείνει ἡ ἐλαχιστότης μου: "῞Ο, τι θέματα ἔχεις νά τά καταθέσῃς στήν ῾Ιεραρχία, ἐκεῖ θά τά ποῦμε". Τί ἄλλο σημαίνει καί αὐτό;Τό ἴδιο πνεῦμα κυριαρχεῖ καί ἐκτός Συνόδου: ῾Ο Μακαριώτατος ἀπευθυνόμενος εἰς ἀνθρώπους πού διατυπώνουν τήν ἀγωνίαν των διά τά ὅσα συμβαίνουν, λέγει: "Τελείωσε τό θέμα, στήν Σύνοδο τόν Μεσογαίας θά τόν τιμωρήσουμε", ὑπό δέ μοναχῆς τοῦ περιβάλλοντος τοῦ ῾Αγίου Μοδέστου, πού "λύνει καί δένει", πρό ὀλίγων ἡμερῶν ἐλέχθη: "Τώρα εἶναι ἀργά νά τά βροῦμε μέ τόν Κήρυκο, τά πράγματα πῆραν τό δρόμο τους".Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δηλοῦμεν, ὅτι ἐφ᾿ ὅσον συνεχίσῃ ἡ παροῦσα Σύνοδος τάς ἐργασίας ἐπί τῶν θεμάτων τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως, ὡς ἔχει αὕτη, καί ὑπό τάς ὡς ἄνω προϋποθέσεις καί χωρίς νά ληφθοῦν ὑπ᾿ ὄψιν τά ἐκατοντάδες ἔγγραφα μας, ὡς καί αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης καί Τυρνάβου κ. Παναρέτου, ἡμεῖς δέν δυνάμεθα νά λάβωμεν μέρος εἰς τάς ἐργασίας ταύτης.Φρονοῦμεν δέ, ὅτι, διά νά εἴμεθα συνεπεῖς καί πρός τήν Κανονικήν Τάξιν, καί πρός τούς ὅρους τούς ὁποίους ἐξεθέσαμεν ἀνωτέρω, καί τούς ὁποίους οὐδείς δύναται νά ἀμφισβητήσῃ, δέν δύνανται νά συμμετάσχουν καί θά πρέπει νά ἐξαιρεθοῦν ἀπό τήν σημερινήν Σύνοδον μέ τήν συγκεκριμένην ῾Ημερησίαν Διάταξιν, τόσον ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας, ὅσον καί ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς κ. Νικόλαος, διότι ἐπί δύο ἔτη ἐνεργοῦν ἀντίθετα πρός τούς ἀνωτέρω ὅρους, καί ἔχουν καταγγελθεῖ διά πολλαπλᾶς Κανονικάς καί ἄλλας παραβάσεις, καί δή ἐπί θεμάτων Πίστεως, καί ῾Ομολογίας, ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς κλπ., καί ἔχουν ἐκφρασθεῖ καί προφορικῶς καί γραπτῶς, δημοσίως, καί κατ᾿ ἰδίαν, ἐχθρικῶς καί διωκτικῶς ἐναντίον μου, καί ἐναντίον τοῦ θεολόγου κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη, καί ἔχουν ὡς αὐτοσκοπόν τήν ἠθικήν καί πνευματικήν δολοφονίαν μας.᾿Ιδιαιτέρως δέ νά ἐξαιρεθῇ ὁ Σεβ/τος κ. Νικόλαος, διότι εἰς βάρος του ἐκκρεμοῦν πλῆθος κακοδοξιῶν πού διετύπωσε σέ κείμενά του, καί ἰδίως, διότι ἐπί 25 ἔτη, δέν διεμαρτυρήθη διά τό γνωστόν ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα ἐπί ἀντιποιήσει, τό ὁποῖον ἐστηρίχθη εἰς τόν μοναδικόν λόγον, ὅτι οἱ ᾿Επίσκοποι τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἀπεκατεστάθησαν τό 1971 διά τῆς λεγομένης χειροθεσίας ἀπό τήν Ρωσική Σύνοδο τῆς Διασπορᾶς. Οὔτε καί ὅταν κατηγγέλθη τό Βούλευμα ἔπραξε τοῦτο. Αὐτό, ὅμως, ἀποτελεῖ βαρυτάτην προσβολήν καί κατά τῆς μνήμης τοῦ ἀοιδίμου ῾Ομολογητοῦ ῾Ιεράρχου Ματθαίου.Η περαιτέρω στάσις μας σήμερον ἐξαρτηθήσεται ἀπό τό ἐάν θελήσετε νά διορθώσωμεν τά κακῶς κείμενα καί νά ἐνεργήσωμεν σύμφωνα μέ τήν ἁγιοπατερικήν παράδοσιν, ἤτοι συμφώνως μέ τούς ὅρους καί τάς προϋποθέσεις, τάς ὁποίας ἔθεσεν, κατά τήν μακραίωνα αὐτῆς παράδοσιν, ἡ ᾿Εκκλησία, διά τήν λειτουργίαν τοῦ πρώτου καί ὑψίστου θεσμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας, τοῦ ῾Ιεροσυνοδικοῦ θεσμοῦ.Ταῦτα εὐσεβάστως καταθέτομεν, πρό ῾Ημερησίας Διατάξεως, εἰς τήν συνεδριάζουσαν σήμερον 4-7-2001 Σύνοδον, καί παρακαλοῦμε νά ληφθοῦν σοβαρῶς ὑπ᾿ ὄψιν.+ Ὁ Μεσογαίας καί ΛαυρεωτικῆςΚήρυκος

Collapse )
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΙΕΡΟΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ


ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ… ΤΙ ΕΓΡΑΨΑΜΕΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 2001 ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ:


Α.Π. 209 ‘Εν τῶ Ἐπισκοπείῳ Ἀγ. Αἰκατερίνης τῆ 19-6-2001


Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς. 

Collapse )