ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ

http://apotixisi.blogspot.com/2012/05/blog-post_5330.html#comment-form

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Το ακριβες πορτραιτο

του οικουμενιστη ψευδοποιμενα



Ερωτησεις περι εκκλησιαστικης συνεπειας


(Ή ερωτησεις κρισεως προς ιστολογο)


του Θεολόγου κ. Παν. Σημάτη




Ὁ θεολόγος κ. Ἰωάννης Τάτσης (τοῦ ἱστολογίου thriskeftika), ἐκτὸς ἀπὸ πληροφορίες γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τὸν καλὸν ἀγῶνα ποὺ κάνει γιὰ τὴν διάσωση τοῦ ὀρθοδόξου χαρακτῆρα τοῦ μαθήματος, προβάλλει τοὺς ἀντι-οἰκουμενιστὲς ἡγέτες καὶ ἀγωνίζεται κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Προσφάτως δημοσίευσε ἄρθρο μὲ τίτλο: «Οἰκουμενιστὴς ποιμήν».


Σὲ αὐτὸ ἀναφέρεται στὴν κατάπτυστη ἐνέργεια τοῦ μητροπολίτη Γερμανίας Αὐγουστίνου (τὴν ὁποία κατέκρινε ἀκόμα καὶ τὸ οἰκουμενιστικὸ ἱστολόγιο Romfea) καὶ μᾶς παρουσίασε ἐπιτυχῶς καὶ μὲ ζηλευτὴ εὐκρίνεια τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ «ψευδο-ποιμένα». Γράφει (οἱ ὑπογραμμίσεις τῶν ἀποσπασμάτων ἀπὸ τὸ ἄρθρο του, εἶναι δικές μου):


«...Δημοσιεύτηκε φωτο- γραφία του Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνου χριόμενου από έναν παπικό καρδινάλιο με “αγιασμό”. Η ελπίδα μεταστροφής στην Ορθοδοξία των πεπλα-νημένων προβάτων του καθολικισμού και του προτε-σταντισμού της Ευρώπης έχει χαθεί με την οικου-μενιστική συμπεριφορά πολλών ορθοδόξων ποιμένων που θα έπρεπε να φροντίζουν τόσο για τη διαφύλαξη του ορθόδοξου ποιμνίου από τους βαρείς λύκους του κακόδοξου παπισμού και προτεσταντισμού...
Οι Οικουμενιστές όμως δεν νοιάζονται για την σωτηρία και την αιώνια ζωή... Οι οραματισμοί τους ξεκινούν και τελειώνουν στην παρούσα ζωή. Κινούνται με ένα “εκκλησιαστικό” διπλωματικό τρόπο, χαίρουν με ανθρώπινες τιμές, απολαμβάνουν συμπόσια, διαλέγονται με ετερόδοξους χωρίς στόχους και προϋποθέσεις, ζούνε κοσμικά... Οι επίσκοποι του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ευρώπη έχουν παραβιάσει όλα τα όρια που έθεσαν οι άγιοι Πατέρες. Τι αλήθεια είναι οι Οικουμενιστές που παραδίδουν εαυτούς και τα πρόβατα στα χέρια των Παπικών και των Προτεσταντών; Μέσα στην πλήρη οικουμενιστική σύγχυση ποιος είναι τελικά ο ποιμήν ο καλός, ποιος είναι ο μισθωτός, ποιος είναι ο λύκος και κυρίως τι θα απογίνουν τα πρόβατα;».


Περίφημη περιγραφὴ τῶν «ψευδοποιμένων» οἰκου-μενιστῶν μᾶς κάνατε κ. Τάτση, ἐκ τῆς ὁποίας δημιουργοῦνται –λόγω τῆς κρισιμότητας τοῦ θέματος– κάποια ἐρωτήματα:


Ποιά πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση τοῦ πιστοῦ πρὸς ἕνα τέτοιο ψευδεπίσκοπο;


Ἀρκεῖ ἡ καταγγελία τῶν ἐνεργειῶν του;


Ποιές συμβουλές, προτροπὲς ἢ Ἐντολὲς μᾶς δίνει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες γιὰ τὴ στάση μας ἀπέναντι στοὺς ψευδεπισκόπους;


Οἱ ψευδοδιδάσκαλοι ποὺ ἀτιμάζουν καὶ ποδοπατοῦν τὶς Ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων ἀξίζουν τιμῆς;


Ἡ συμπεριφορά μας ἀπέναντί τους πρέπει νὰ εἶναι συμπεριφορὰ ὡς πρὸς ποιμένες;


Ὅταν ὁ ΙΕ΄ Κανόνας τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου ὁμιλεῖ περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ ψευδοποιμένες, τί καὶ ποιούς ἐννοεῖ;


Γιὰ νὰ ἐξακριβώσουμε, ἔπειτα, ὅτι κάποιος εἶναι ψευδοποιμένας καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ αὐτὸν –ὥστε νὰ μὴ διακινδυνεύσουμε τὴν σωτηρία μας ἐπικοινωνώντας μαζί του–, τί περισσότερο πρέπει νὰ ἔχει κάνει, σὲ ποιές περισσότερες παραβάσεις Ἱερῶν Κανόνων καὶ παραλείψεις καὶ καινοτομίες νὰ ἔχει προβεῖ;


Σὲ πόσες χιλιάδες περισσότερες συμπροσευχὲς πρέπει νὰ ἔχουν παραστεῖ (ὅλοι αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερωμένοι καὶ λαϊκοὶ) καὶ πόσες ἄλλες αἱρέσεις πρέπει νὰ ἔχουν διατυπώσει, πεισμόνως διδάξει καὶ διὰ τῆς ἐξουσίας τους ἐπιβάλει;


Πόσο πιὸ ἄπιστο πρέπει νὰ μᾶς ἔχουν παρουσιάσει τὸν ἑαυτό τους, ἐμπράκτως;


Πόσα περισσότερα «Ἅγια» Κοράνια πρέπει νὰ ἔχουν ἐπιδώσει καὶ πόσους ἀκόμα ἑσπερινοὺς καὶ ἀρτοκλασίες μὲ αἱρετικοὺς πρέπει νὰ ἔχουν ἐπιτελέσει ὅλα αὐτὰ τὰ πρωτοκλασάτα στελέχη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπ’ ὅσα ἔχουν κάνει οἱ: κ. Αὐγουστῖνος (Μητροπολίτης Γερμανίας), κ. Ἐμμανουὴλ (Μητροπολίτης Γαλλίας), κ. Χρυσόστομος Σαββᾶτος (Μητροπ. Μεσσηνίας), κ. Ἰγνάτιος Γεωργακόπουλος (Μητροπ. Δημητριάδος), κ. Ἰωάννης Ζηζιούλας (Μητροπ. Περγάμου), κ. Θεόδωρος (Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας), κ. Βαρθολομαῖος Ἀρχοντώνης (Πατριάρχης Κων/πόλεως), καὶ τόσοι ἄλλοι;


Λοιπόν, κ. Τάτση (κι ὅσοι ἄλλοι ἀντι-οικουμενιστές ἀναμένετε μὲ «διάκριση» τὸν κατάλληλο καιρὸ ἐφαρμογῆς τῆς διδασκαλίας τῶν Πατέρων), μετὰ κι ἀπ’ αὐτά, τί θὰ μᾶς συμβουλεύατε:


Πόσες ἄλλες «ἐλπίδες» πρέπει νὰ χαθοῦν, γιὰ νὰ ξυπνήσουμε καὶ νὰ ἐφαρμόσουμε τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας;


Τί ἄλλο περιμένουμε «νὰ χαθεῖ» γιὰ νὰ ξυπνήσουμε;


Ποιά ἄλλη «ἀποστασία ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τῶν πνευματικῶν ἡγετῶν» θὰ πρέπει νὰ περιμένουμε γιὰ νὰ δράσουμε σύμφωνα μὲ τὴν Παράδοσή μας;


Μήπως πρέπει νὰ δημιουργήσουμε ἄλλη «Παράδοση»;


Καὶ τότε, σὲ τί θὰ διαφέρουμε ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές;


Διαπιστώνετε –καὶ πολὺ ὀρθῶς– ὅτι οἱ «ὑπὸ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο... ἐπίσκοποι στὴν Εὐρώπη ἔχουν παραβιάσει ὅλα τὰ ὅρια ποὺ ἔθεσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες».


Ὅτι κάθε «ἐλπίδα μεταστροφῆς στὴν Ὀρθοδοξία τῶν πεπλανημένων ... τῆς Εὐρώπης ἔχει χαθεῖ», ἀφοῦ τὸ Φανάρι ἔχει καταργήσει τὴν Ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ γιὰ Εὐαγγελισμὸ πρὸς «πάντα τὰ ἔθνη»· ἔχει ἀπαγορεύσει τὴν ἐπιστροφὴ τῶν παπικῶν στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (ὑπακούοντας ὁ Πατριάρχης στὶς ἐπιθυμίες τοῦ Πάπα).


Μὲ ὅλα ὅσα γράφετε, λοιπόν, ὁμολογεῖτε ὅτι οἱ Μητροπολίτες αὐτοὶ καὶ ὁ Πατριάρχης τους, ἔχουν παραβιάσει «ὅλα τὰ ὅρια».


Ἔχουν καταλύσει –κατὰ τὴν μαρτυρία σας– τὰ πάντα!


Καί, ἄρα, ἀποτελοῦν τὸν ὁρισμὸ τοῦ «ψευδεπισκόπου» καὶ τοῦ «ψευδοδιδσακάλου».


Μετὰ ἀπ’ αὐτή σας τὴν διαπίστωση, γιὰ ρωτῆστε τὸν π. Θεόδωρο Ζήση (γιατὶ ἐμᾶς δὲν μᾶς πιστεύετε καὶ μᾶς ἔχετε ἀποκλείσει ἀπὸ τὸ ἱστολόγιό σας):


Ποιά στάση μᾶς ὑποδεικνύουν νὰ τηροῦμε οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀπέναντι στοὺς ψευδεπισκόπους αὐτοὺς καὶ τί ἐντέλλονται οἱ Ἱ. Κανόνες;


Σὲ ποιές ἐνέργειες πρέπει νὰ προβαίνουμε, ὅταν πρόκειται περὶ ψευδεπισκόπων, σύμφωνα μὲ τὰ παραδείγματα τῶν Ἁγίων καὶ σύνολη τὴν Ἁγιοπατερικὴ Ὀρθόδοξη Παράδοση;


Μήπως μὲ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπ’ αὐτούς;


Καὶ ρωτῆστε ἀκόμη:


Πῶς πρέπει νὰ συμπεριφερόμαστε πρὸς ὅσους προσπαθοῦν νὰ ἀγωνίζονται κατὰ τῶν ἡγετῶν τοῦ παναιρετικοῦ οἰκουμενισμοῦ (παρὰ τὰ λάθη τους);


Πρέπει νὰ τοὺς ἀπομονώνουμε, θεωρώντας τους ἐκτὸς Ἐκκλησίας και ζηλωτὲς «οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν»;


Καὶ κατόπιν κάνετε τὴν αὐτοκριτική σας, ὡς ἐνώπιον Θεοῦ: ἐσεῖς, ποιούς τιμᾶτε καὶ ἔχετε κοινωνικοὺς (ἐπικαλούμενος τὴν ἐκκλησιαστικὴ οἰκονομίαν, τὴν σύνεση καὶ τὴ διάκριση) καὶ ποιούς ἀκοινώνητους;


Καί, τέλος· ποιά εἶναι ἡ θέση σας γιὰ τὴν ἑνότητα ὡς πρὸς τὴν Πίστη καὶ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας;


Εἶναι κάτι δευτερεῦον ἢ πρωτεῦον γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία μας;


Ἐλπίζουμε, πὼς δὲν θὰ μᾶς περιφρονήσετε καὶ πάλι, ἀλλὰ θὰ θελήσετε νὰ μᾶς ἀπαντήσετε.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Μὲ ἐκτίμηση
Σημάτης Παναγιώτης
απο την Πατερικη Παραδοσι

http://www.churchgoc.org/epkirykos/prot_390.html

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ κ ΚΗΡΥΚΟΥ
ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ
κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Διά τοῦ ὑπ' ἀριθμ. 390/16.6.2005 ἐπισήμου 'Αρχιερατικοῦ του ἐγγράφου, ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος, διέκοψε πᾶσαν ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν μετά τοῦ ψευδαρχιεπισκόπου Νικολάου καί τῶν περί αὐτόν Επισκόπων, ἤτοι "ΕΞΗΛΘΕΝ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΑΥΤΩΝ, ΙΝΑ ΜΗ ΕΞΕΛΘΗ ΜΕΤ' ΑΥΤΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ". Παραθέτομεν τό ἔγγραφον:

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΣΤΑΜΑΛΑ - ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΤΗΛ. 210. 6020176, 210.6021467, 210.2466057

Α.Π. 390
᾿Εν Κορωπίῳ τῇ 16.6.2005 (π.ἡ.)

ΠΡΟΣ
1) Τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον κ. ᾿Ανδρέαν (διατελοῦντα ὑπό ἀντικανονικήν καί ἱερόσυλον παραίτησιν) 2) Τόν Σεβ/τον Πειραιῶς κ. Νικόλαον 3) Τόν Σεβ/τον ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιον 4) Τόν Σεβ/τον Περιστερίου κ. Γαλακτίωνα 5) Τόν Σεβ/τον Βερροίας κ. Ταράσιον, 6) Τόν Σεβ/τον Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέαν καί 7) Τον Σεβ/τον Φιλίππων κ. Χρυσόστομον.

Κοινοποίησις: ῞Απαντα τόν ῾Ιερόν Κλῆρον, ῾Ιεράς Μονάς καί ᾿Ενορίας ῾Ελλάδος καί ἐξωτερικοῦ.

Μακαριώτατε ᾿Αρχιεπίσκοπε κ. ᾿Ανδρέα, καί Σεβ/τοι ᾿Αρχιερεῖς, ἡ ἐλαχιστότης μου πάντοτε θά προσεύχωμαι, ὅπως ὁ Κύριος ὡς ἡ ᾿Αλήθεια, τό Φῶς καί ἡ ᾿Αγάπη, εὐδοκήση καί ἐπανέλθῃ μεταξύ ὅλων ῾Ημῶν ἡ Καλή ῾Ομολογία τῆς Πίστεως, ἡ ᾿Αλήθεια, τό Φῶς καί ἡ ᾿Αγάπη, "ἵνα τό αὐτό λέγωμεν πάντες καί μή ἦ ἐν ἡμῖν σχίσματα".
Διά τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 384/12.5.05 (π.ἡ.) ἐγγράφου μας σᾶς ἐγράψαμεν ἐν κατακλεῖδι μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: "Διά ταῦτα ἡμεῖς ὁ ἐλάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις, ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, τῆς ἐν ῾Ελλάδι Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἐκφράζων καί ἐκπροσωπῶν καί τόν περί ἡμᾶς ᾿Ορθόδοξον ῾Ιερόν Κλῆρον καί Λαόν, μετ᾿ ἀγανακτήσεως, ἀλλά καί μετά λόγου εὐθύνης καί ὀρθοδόξου συνειδήσεως, ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΜΕΝ καί ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΜΕΝ, ὡς ἀείποτε ἡ ῾Ιερά Σύνοδος ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕΝ, τό βδέλυγμα τοῦτο, τό ὁποῖον τά ξένα Κεντρα ἠθέλησαν νά στήσουν "ἐν τόπῳ ἁγίῳ", ἵνα δι᾿ αὐτοῦ προσβάλλουσιν τήν τε ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν καί τήν ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. ῾Ωσαύτως ἀλγῶν, δι᾿ ῾Υμᾶς ᾿Αδελφοί, μετά δακρύων παρακαλοῦμε νά μετανοήσετε, ἀσχέτως ἄν μετά ἀπό αὐτάς τάς βλασφημίας εἶναι δυνατή ἤ ὄχι ἡ διά τῆς μετανοίας ἀποκατάστασίς σας. ᾿Επί τούτοις καί πρό πάσης ἐπ᾿ αὐτοῦ Συνοδικῆς διαγνώμης, ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ χειμῶνος, τόν ὁποῖον διέρχεται ἡ ἁγιωτάτη Μήτηρ ἡμῶν ᾿Εκκλησία, δέν εἶναι ἐφικτή ἐπί τοῦ παρόντος, ὡς Κανονικός καί ᾿Ορθόδοξος ᾿Αρχιερεύς ταύτης, ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΜΕΝ τήν τοιαύτην ἐσχάτην βλασφημίαν καί ΔΗΛΟΥΜΕΝ ὅτι δέν εἶναι δυνατή εἰς τό ἑξῆς οὐδεμία κοινωνία μετά τῶν ἀμετανοήτως ἐμμενόντων εἰς αὐτήν. Ταῦτα ἐξ᾿ ἀφορμῆς τῆς προεκτεθείσης "ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" εἰς τήν ὁποίαν προέβη τό 2003 ἡ ῾Ι. Μονή Μεταμορφώσεως Μπροῦκλιν Μασαχουσέτης (κατόπιν αἰτήσεως ποίων;), καί τῶν παραλλήλων βλασφήμων ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΝ - ΔΗΛΩΣΕΩΝ ῾Υμῶν, καί ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ ἐπειγόντως τάς ῾Υμετέρας θέσεις". (384/12.5.05.
᾿Επίσης διά τοῦ ἑπομένου ὑπ᾿ ἀριθμ. 385/14.5.2005 ἐγγράφου μας ρητῶς σᾶς ἐγνωστοποιήσαμεν, ὅτι "... ἡ περαιτέρω πνευματική - ἐκκλησιαστική σχέσις καί κοινωνία τῆς ἐλαχιστότητός μου μεθ᾿ ῾Υμῶν, ἐξαρτηθήσεται πλέον ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἐκ τῆς Κανονικῆς καί ᾿Ορθοδόξου στάσεως ῾Υμῶν ἔναντι τῆς ΚΑΛΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ. ᾿Επί τούτῳ ΔΗΛΟΥΜΕΝ ὅτι ἄν ἀπό λήψεως παρούσης, καί ἐντός 15 ἡμερῶν, δέν θελήσητε νά ἀνταποκριθῆτε, ἀλλά ὑποκρινόμενοι συνεχίσετε τό ἔργον τῆς προδοσίας, πλέον ἡμεῖς, ὁ ἐλάχιστος Μητροπολίτης Κήρυκος, ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΤΑΣΙΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΗΤΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΘΩΜΕΝ ΤΟΥ ΛΟΙΠΟΥ εἰς τήν "περιτείχισίν" μας (Βλέπετε ἡμέτερον ἔγγραφον ᾿Αριθμ. Πρωτ. 223/2.11.2001), οὐδέ εἰς τάς λοιπάς μέχρι τοῦδε Κανονικάς ἐνεργείας μας, ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς παρούσης ἀναφέραμεν καί εἰς τό προηγούμενον ἡμέτερον ἔγγραφον 384/12.5.2005 κατηγγείλαμεν, ΑΛΛΑ ΘΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΩΜΕΝ ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ ΤΑΣ ΕΥΘΥΝΑΣ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΚΟΨΩΜΕΝ ΠΑΣΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΜΕΘ᾿ ΥΜΩΝ, ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΥΜΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΔΙΠΤΥΧΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, καί θά ἀρκεσθῶμεν πλέον εἰς τό νά προσευχώμεθα ὑπέρ ῾Υμῶν, ὅπως καί ὑπέρ τῶν "πέντε" καί λοιπῶν σχισματικῶν (385/14.5.2005)
Μέ βαρυαλγοῦσαν καρδίαν, πλήν τῆς συνειδήσεως ἡμῶν μή καταμαρτυρούσης τι, ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΜΕΝ, ὅτι, ἀφοῦ ἐπί ἔτη καί ἔτη ἠγωνίσθημεν, ἐπιμείναμεν καί ὐπεμείναμεν, ἔτι δέ καί παρεκαλέσαμεν καί εἰσηγήθημεν καί κατηγγείλαμεν, ἀλλά καί περιετειχίσαμεν ἐμαυτόν, ταῦτα πάντα ἀπέβησαν ἐπί ματαίῳ δι᾿ ῾Υμᾶς, διότι, ἐνῶ ὁ Παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμός δρᾶ καί ἀνατρέπει τό πᾶν, ῾Υμεῖς δέν ἐννοεῖτε νά ἐγείρετε τήν ᾿Αρχιερατικήν σας φωνήν καί νά εἴπητε τό ᾿Αρχαγγελικόν "ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ", καί "ΑΓΑΠΗΣΩΜΕΝ ΑΛΛΗΛΟΥΣ, ΙΝΑ ΕΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩΜΕΝ",
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
῾Η ἐλαχιστότης μου, μή ἔχων ἄλλην Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ἐπιλογήν, μετά λόγου εὐθύνης, ΔΙΑΚΟΠΤΟΜΕΝ ΤΗΝ ΜΕΘ᾿ ΥΜΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΟΜΕΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΥΜΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΔΙΠΤΥΧΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, διότι πρό πολλοῦ τήν ἠρνήθητε καί τήν πολεμεῖτε, εὐθυγραμμισθέντες πρός τάς ἀρχάς τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐνῶ ἀμφισβητεῖτε καί ἀρνεῖσθε διά συγκεκριμένων πράξεων καί παραλείψεων, τήν ᾿Εκκλησιολογίαν Αὐτῆς, εὐθέως δέ ἀρνεῖσθε καί τήν ἀδιάκοπον ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν.
Καίτοι θεωροῦμεν περιττόν νά ἀναλύσωμεν πάλιν τά τῆς πτώσεως ῾Υμῶν, ἐπί τε τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς σας Διαδοχῆς, διότι πλειστάκις σᾶς τά ἐγράψαμεν, καί δέν τά ἐλάβατε ὑπ᾿ ὄψιν, ἀλλά τοὐναντίον ἐκινήσατε διωγμόν ἐναντίον μας, τελευταίως δέ συνωψίσαμεν ταῦτα καί εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 388/28.5.05 (π.ἡ.) "ΑΠΟΦΑΝΣΙΝ - ΑΠΟΦΑΣΙΝ" μας, ἐπί τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 75/13/26.1.2005 ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ τοῦ Παν/του π. ᾿Αμφιλοχίου Ταμπουρᾶ, ἐπιφυλασσόμεθα ὅμως καί πάλιν νά σᾶς γράψωμεν ἐπί τῇ χρηστῇ ἐλπίδι νά ἀνανήψετε, νά ἀναθεωρήσετε καί νά ἐπανακάμψετε ἐκ τῆς ὁδοῦ τοῦ ἀντιθέου Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Εἰς τό ἑξῆς, ὡς ᾿Επίσκοπος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, δέν δεσμευόμεθα παρ᾿ ῾Υμῶν εἰς οὐδεμίαν Κανονικήν, ᾿Εκκλησιαστικήν καί ὑπό τῆς ᾿Ορθοδοξίας ἐπιτασσομένην πρᾶξιν ἤ ἐνέργειάν μας, ἀλλά εἴτε μόνος, εἴτε καί μεθ᾿ ἑτέρων, ἰσταμένων ἐν τῇ πίστει, καί πάντως μετά τοῦ πιστοῦ ῾Ιεροῦ Κλήρου καί Λαοῦ, θά ὑπηρετήσωμεν τήν ἐν διωγμῷ τελοῦσαν καί δεινῶς χειμαζομένην Μητέραν ᾿Εκκλησίαν, πιστεύοντες ὅτι ὁ Κύριος "πολεμήσει ὑπέρ Αὐτῆς" καί "ἀναστήσει καί ἐκ τῶν λίθων τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ".
᾿Εν κατακλεῖδι, ἔχομεν τήν συνείδησιν ὅτι τήν ᾿Εκκλησίαν δέν τήν σώζομεν ἡμεῖς οἱ ᾿Επίσκοποι, ἀλλ᾿ οὔτε καί εἶναι Αὕτη ἰδιωτική ὑπόθεσις κανενός. ῾Ημεῖς οἱ ᾿Επίσκοποι ἐτέθημεν ΕΠΙ - ΣΚΟΠΟΝ καί ὀφείλομεν νά διακονήσωμεν τήν ᾿Εκκλησίαν, διαφυλάττοντες καί παραδίδοντες ἀκεραίαν τήν Παρακαταθήκην τῆς Πίστεως, τήν ῾Οποίαν ἐλάβομεν κατά τήν ὥραν τῆς χειροτονίας μας, διότι θά μᾶς ζητηθῇ ἀπό τόν Κύριον, τήν φοβεράν ἡμέραν τῆς Κρίσεως. Διό, διακαής εὐχή μας καί προσευχή θά πρέπει νά εἶναι, ὅπως μᾶς εὐσπλαγχνισθῇ ὁ Κύριος, ὥστε νά μή χρονίση οὗτος ὁ χωρισμός, ἀλλά νά εὐδοκήση ὅπως, δημιουργηθησομένων τῶν Κανονικῶν προϋποθέσεων, ἐπανέλθη καί ἡ ἐν ᾿Αγάπῃ καί ᾿Αληθείᾳ ἐν τῇ Γνησίᾳ ᾿Ορθοδόξῳ ᾿Εκκλησίᾳ ἐνότης ὅλων, καί καταισχυνθῇ οὕτω καί τό βδέλυγμα τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
῞Οσον ἀφορᾶ δέ τά καθ᾿ ἡμᾶς, ἐφεξῆς θά τά πληροφορῆσθε διά τοῦ ἐπισήμου δημοσιογραφικοῦ ὀργάνου τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως μας, τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΟΗΣ, τῆς ὁποίας τό ἔργον ἐξέρχεται τῶν ὁρίων Αὐτῆς, καί καθίσταται πλέον δημοσιογραφικόν ὄργανον τῆς δεινῶς χειμαζομένης Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας.

Ταῦτα ἐν πολλῇ θλίψει, δάκρυσιν,
ἀλλά καί ἐν ἀγάπῃ Χριστοῦ
+ ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς
Κήρυκος

Υ.Γ. Συνημμένως τῇ παρούσῃ, παραθέτομεν κείμενα - πράξεις τοῦ ἀοιδίμου ᾿Επισκόπου Ματθαίου, ἐκ τοῦ Κ.Γ.Ο. Τόμου 1981, ὡς ἑξῆς:
α) "ΠΡΟΤΑΣΙΣ" ἀπό 16/29.᾿Ιουνίου 1937 (Κ.Γ.Ο.,τ. 1981, σελ. 122-130)
β) "Β' ΠΡΟΤΑΣΙΣ" ἀπό 15/18 Σεπτεμβρίου 1937 (Κ.Γ.Ο., σελ. 172-182)
γ) "ΑΠΟΚΗΡΥΞΙΣ" ἀπό 19 Σεπτεμβρίου 1937 π.ἡ. (Κ.Γ.Ο.,, σελ. 206-215)

Originally posted by kirykos at ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΗΣ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ ΠΙΣΤΕΩΣ

Originally posted by kirykos at ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ΡΩΜΗΣ

ΟΙ ΓΟΧ ΑΧΑΡΝΩΝ ΘΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΑΝ ΕΠΕΤΕΙΟΝ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΜΕ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΕΙΣ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ (Α. ΣΥΓΓΡΟΥ 55-59 ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ) ΤΗΝ 19 ΜΑΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ

http://www.facebook.com/games?notif_t=app_request#!/pontos.patrida

Η ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ Η ΑΠΟ ΤΑΡΣΟΥ (4 ΜΑΙΟΥ)
.από ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012 στις 5:59 π.μ. ·ΔημόσιαΦίλοι (+)Μόνο εγώΠροσαρμογήΣτενοί φίλοιΠεριοχή KoropíΔείτε όλες τις λίστες...ΑθηνώνΟικογένειαΠΑΝΕΠΙΣΤΙΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝΓνωστοίΕπιστροφή
ΔημόσιαΦίλοιΜόνο εγώΠροσαρμογήΣτενοί φίλοιΠεριοχή KoropíΔείτε όλες τις λίστες...ΑθηνώνΟικογένειαΠΑΝΕΠΙΣΤΙΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝΓνωστοίΕπιστροφή.Εορτάζοντες την 4ην του μηνός Μαΐου!..

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη: Μαρτύρων Πελαγίας της από Ταρσού (1) (†290), Αφροδισίου, Αντωνίνου, Αντωνίου, Λεοντίου, Μακρόβιου, Μίλδα, Ουαλεριανού και του λοιπού αγίου πλήθους των συν αυτοίς εν Σκυθουπόλει (Συρίας) μαρτυρησάντων. Οσίων Αθανασίου επισκόπου Κορίνθου, Ιλαρίου του θαυματουργού, Νικηφόρου ηγουμένου Μηδικίου και Νικηφόρου, του εν Άθω.

(1) Η αγία Πελαγία γεννήθηκε στην πόλη Ταρσό της Κιλκισίας και έζησεεπί βασιλείας Διοκλητιανού. Μεγάλωσε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον, όμως σε νεαρή ηλικία είδε σε όραμα τον αρχιεπίσκοπο Ρώμης, ο οποίος την προέτρεπε να βαπτισθεί. Όταν ξύπνησε και συνήλθε ζήτησε άδεια από τη μητέρα της και με το πρόσχημα ότι θα μεταβεί στην τροφό της, πού ζούσε σε άλλη πόλη, πήγε στον αρχιεπίσκοπο, ο οποίος τη βάπτισε χριστιανή. Η χαρά της ήταν μεγάλη. Αφού παρέδωσε τα πολυτελή της ενδύματα στην Εκκλησία για να πωληθούν και να διαθέσει τα χρήματα στους πτωχούς και αδύνατους, πήγε στην τροφό της η οποία έγινε έξαλλη από θυμό και την έδιωξε. Αποφάσισε τότε να επιστρέψει στη μητέρα της, ελπίζοντας στη μητρική κατανόηση και στοργή. Όταν όμως και η μητέρα της αντίκρυσε αυτή την ενδυμασία αναστατώθηκε και πέφτοντας στο πόδια της, την ικέτευσε να επανέλθει στην αρχική της πίστη. Η Πελαγία στεναχωρήθηκε αλλά της δήλωσε ότι η απόφασή της ήταν οριστική και αμετάκλητη. Όταν όμως ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο γιος του, ο οποίος ήταν αρραβωνιαστικός της Πελαγίας, από τη θλίψη του αυτοκτόνησε, κάλεσε οργισμένος την Πελαγία και τη διέταξε να θυσιάσει στο είδωλα. Η αγία με παρρησία αρνήθηκε, λέγοντάς του ότι γνώρισε τον αληθινό Θεό. Έξαλλος ο Διοκλητιανός, διέταξε να πυρώσουν ένα χάλκινο βόδι και να την τοποθετήσουν εντός του, χαρίζοντάς της την ουράνια δόξα.

ΠΗΓΗ: Εκκλησία της Ελλάδος

.

http://apotixisi.blogspot.com/

http://xristianos.gr/forum/viewtopic.php?t=4648

http://eftanhsa.blogspot.com/2011/09/blog-post_24.html

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΩΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ
«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΝΤΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ» Τεῦχος 2ον

(Ἡ πρώτη ἔκδοσις ἔγινε τόν Μάίον τοῦ 1999)

᾿Εκδίδεται ἐπιμελεία τοῦ «Κέντρου Γνησίας ‘Ορθοδόξου Ἱεραποστολῆς, Ἐκκλησιαστικῆς Διακονίας καί Ἀντιαιρετικοῦ Ἀγῶνος τῆς Ι. Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» (Παράρτημα τοῦ Μετοχιακοῦ Ι.Ν. Ἁγίου Σπυρίδωνος Καρέα)» καί μέ τήν εὐλογίαν τοῦ ‘Επισκόπου Κηρύκου Κοντογιάννη. Δημοσιεύονται θέματα ἀντιαιρετικοῦ - ἀντιοικουμενιστικοῦ περιεχομένου, τά ὁποῖα ἐν πολλοῖς ἀναλύονται κατά τάς συνάξεις τῶν στελεχῶν τοῦ Ι.Ν. Ἁγίου Σπυρίδωνος, κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα μετά τόν Ἑσπερινόν καί τήν μικράν Παράκλησιν.. (Σημείωσις: Τά πρῶτα (1-9) τεύχη θά εἶναι ἐπαναδημοσίευσις τῶν ἰσαρίθμων παλαιῶν τευχῶν τοῦ μέ τόν ἴδιον τίτλον ἐκδοθέντος ἀπό τόν ‘Επισκοπικόν Ι.Ν. Ἁγίας Αἰκατερίνης Κορωπίου ‘Αττικῆς).



Διεύθυνσις: Μετοχιακός Ιερός Ναός Ἁγίου Σπυρίδωνος

Καρέα Λεωφόρος Καρέα 56.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

῾Η θλιβερά ἐπέτειος 29 Μαΐου 1453

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΣΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ ΠΑΠΑ ΕΙΧΕΝ ΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΙ ΤΗΣ ΚΩΝ-ΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΙΩΝΩΝ



῾Η πτῶσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως τήν 29ην Μαΐου 1453 ὑπῆρξε τό συγκλονιστικώτερο καί δραματικώτερο γεγονός τῆς νεώτερης καί τῆς παγκόσμιας ἱστορίας. ῏Ητο ἡ ἀρχή μιᾶς μεγάλης περιπέτειας διά τόν νεώτερο ῾Ελληνισμό, ἀφοῦ αὐτό τό γεγονός ἔφερε στούς μέν Τούρκους κατακτητές τήν νίκη, σέ μᾶς τούς ῞Ελληνες τόν ἀβάστακτο πόνο καί τήν σκληρή δουλεία αἰώνων, ἐνῶ διέκοψε μιά χιλιόχρονη ἔνδοξη πορεία τοῦ Βυζαντινοῦ Πολιτισμοῦ.

῎Εχουν γραφῇ πάρα πολλά γι αὐτή τήν "ἀποφράδα ἡμέρα" τοῦ Βυζαντινοῦ ῾Ελληνισμοῦ, εἰς τά ὁποῖα πρέπει νά δώσουμε ἰδιαίτερη προσοχή γιά νά βγάλουμε καί τά ἀπαραίτητα διδάγματα. Διότι ἡ ἱστορία εἶναι ὁ καλύτερος διδάσκαλος καί "ὄλβιος, ὅστις τῆς ἱστορίας ἔσχε μάθησιν".

῾Ο ἱστορικός Στέφαν Τσβάϊχ γράφει: "Χίλια χρόνια δέν μποροῦν νά ἐξαγοράσουν μιᾶς ὥρας ἀπερισκεψίαν". ῾Ο γνωστός Στῆβεν Ράνσιμαν γράφει: "῾Η κερκόπορτα, ἕνας κόκκος ἄμμου, ἔκρινε τήν ἱστορία τοῦ κόσμου". ῞Ενας ἀνώνυμος ποιητής γράφει τόν πόνο του σέ στίχους: "῾Ο νοῦς μου καί ὁ λογισμός συγχίζεται νά γράψει, νά στιχοπλέξει ἀστοχεῖ τήν ἅλωση τῆς Πόλης. ᾿Εσεῖς βουνά, θρηνήσετε καί πέτρες ραγισθῆτε, διότι ἐχάθη τό κλειδί ὅλης τῆς οἰκουμένης, τό μάτι τῆς ᾿Ανατολῆς καί τῆς χριστιανοσύνης". Καί ὁ ἱστορικός καί αὐτόπτης μάρτυς Μιχαήλ Δούκας θρηνεῖ γιά τήν τραγωδία τῆς δοξασμένης Πόλεως τοῦ Κωνσταντίνου: "῏Ω πόλις, πόλις, πόλεων πασῶν κεφαλή! ῏Ω πόλις, πόλις Χριστιανῶν καύχημα! Ποῦ σου ἡ τῶν χαρίτων τοῦ Πνεύματος εὐεργετική ρῶσις...".

Καί ὁ καθένας μας, ὅ καθένας πού ἔχει ὀρθόδοξον καί ἑλληνικήν ψυχήν, εἶναι ἀδύνατο νά μή θρηνήσῃ, καί νά μή πενθήσῃ ἀναλογιζόμενος τήν τραγική καταστροφή καί τίς τρομακτικές συνέπειες αὐτῆς τῆς ἁλώσεως.

῾Ο Ρῶσος ἱστορικός Βασίλιεφ ἀναφέρει ὅτι: "Βάσει τῶν πληροφοριῶν τῶν πηγῶν, ἡ λεηλασία τῆς πόλεως ἐκράτησε, ὅπως εἶχε ὑποσχεθῇ ὁ Μωάμεθ στούς στρατιῶτές του, τρεῖς μέρες καί τρεῖς νύχτες. ῾Ο λαός ἐσφάγη ἀνελέητα. Οἱ ἐκκλησίες μέ ἐπικεφαλῆς τήν ῾Αγία Σοφία, καθώς καί τά μοναστήρια, μέ ὅλον τους τόν πλοῦτο, ἐλεηλατήθησαν καί ἐμολύνθησαν, ἐνῶ οἱ ἰδιωτικές περιουσίες ἔγιναν ἀντικείμενον ἁρπαγῆς καί λαφυραγωγίας. Κατά τήν διάρκεια αὐτῶν τῶν μοιραίων ἡμερῶν ἐχάθησαν ἀναρίθμητα προϊόντα τοῦ πολιτισμοῦ. Τά βιβλία ἐκάησαν, ἐκκοματιάσθησαν ἤ ἐπωλήθησαν σέ ἐξευτελιστικές τιμές".

Παρόμοια γράφει καί ὁ ῎Αγγλος ἱστορικός Ράνσιμαν: "Μπῆκαν καί ἔπιασαν καλογήρους καί καλόγριες (....) Τά ἰδιωτικά σπίτια ἐλεηλατήθησαν συστηματικά (....) Μαζί μέ τά ὑπάρχοντά τους ἔπαιρναν καί τούς ἐνοίκους. ῞Οποιος λυποθυμοῦσε ἤ ἔπεφτε ἀπό ἀδυναμία σφαζόταν μέ μερικά μικρά παιδιά πού θεωρήθηκαν ὅτι δέν εἶχαν ἀξία".

῾Ο ἄλλος δέ αὐτόπτης μάρτυς τῆς ἁλώσεως ὁ ἱστορικός Γεώργιος Φραντζῆς πού εἶδε ἀπό κοντά αὐτές τίς φρικιαστικές σκηνές τῶν λεηλασιῶν, τῶν ἀτιμώσεων καί τῶν σφαγῶν γράφει: "Τίς διηγήσεται τούς τότε κλαυθμούς καί θρήνους; Εἰ καί ἀπό ξύλου ἄνθρωπος ἤ ἐκ πέτρας ἦν, οὐκ ἠδύνατο μή θρηνῆσαι".

Τί ἦταν ἡ Κωνσταντινούπολις ἐπί χίλια χρόνια; ῏Ηταν ἕνα ἀπόρθητο κάστρο, ἦταν ἔνας κυματοθραύστης πάνω στόν ὁποῖο ἔσπαζαν τά κύματα τῶν βαρβαρικῶν ἐπιθέσεων. Κατά τά τελευταῖα δέ χρόνια ἦταν ἕνα προπύργιον κατά τῆς ἰσλαμικῆς βαρβαρότητος. Μέ τήν πτῶσίν της ἔπεσε αὐτό τό προπύργιον. ᾿Από τήν μικρή Κερκόπορτα μπῆκε μέσα στόν πολιτισμένο κόσμο ἕνας βάρβαρος κόσμος, ὁ ὁποῖος, ἀπό τότε, ὅπως καί σήμερα ἀπειλεῖ ὅλη τήν Εὐρώπη σκορπίζοντας παντοῦ τόν τρόμο καί τήν θηριωδία.

Μέ τήν πτῶσι τῆς Κων/λεως ἕνας πολιτισμός 11 αἰώνων ἔγινε συντρίμμια. ῎Εσβησε τό φῶς πού ἔλαμπε καί ἐφώτιζε ὅλη τήν Οἰκουμένη. ῎Εμεινε, ὅμως, κάτι πολύ σημαντικό. ῎Επεσε ἡ Πόλις, άλλά παρέμεινε ζωντανή ἡ ψυχή της, ἡ ᾿Ορθοδοξία. Μέ τήν ᾿Ορθοδοξία οἱ ὑπόδουλοι ῞Ελληνες διατήρησαν μέσα στίς καρδιές τους ἄσβεστη τήν φλόγα τῆς παραδόσεως, τήν ἀγάπη τους στήν Βασιλεύουσα καί τήν ἐλπίδα τῆς ἐλευθερίας. ῾Η ᾿Εκκλησία στήν λατρεία Της τηρεῖ τό Βυζαντινό τυπικό. Καί τά τέκνα Της διατηροῦν μέ θρησκευτική εὐλάβεια τήν Βυζαντινή σημαία μέ τό δικέφαλο ἀετό πού κυματίζει στίς ἑορτές τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ῎Ετσι ἡ Βασιλεύουσα ἔπεσε μέν στά χέρια τῶν βαρβάρων κατακτητῶν, ζῇ ὅμως στίς καρδιές τῶν ῾Ελλήνων. Ζῇ μέ τό πνεῦμα τῆς ἀναμονῆς καί τῆς ἐλπίδος, ὅτι πάλι μέ χρόνια μέ καιρούς πάλι θά γίνῃ ῾Ελληνική. ῾Ο ῞Αγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός πρό διακοσίων ἐτῶν καί ὁ ὁμολογητής ῾Ιεράρχης Ματθαῖος εἰς τόν αἰῶνά μας προεφήτευσαν καί ἐφλόγισαν τίς ψυχές τῶν ὀρθοδόξων μέ αὐτήν τήν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Πόλις πάλιν θά γίνῃ δικιά μας. Καί αὐτόν τόν προφητικό τους λόγο τόν κρατᾶμε γιά νά μᾶς ζεσταίνει μέσα στήν παγωμάρα καί τήν ἀπελπισία τῆς ἐποχῆς μας.

Τόν κρατᾶμε καί γιά ἕνα ἄλλο λόγο. Διά νά ἐνθυμούμεθα καί τάς αἰτίας τῆς Πτώσεως καί νά παραδειγματιζώμεθα. Νά ἐνθυμούμεθα, ὅτι εἰς τήν Πτῶσιν τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων συνέβαλε πρωτίστως τό ἄσπονδον καί αἰώνιον μῖσος τῶν Παπικῶν κατά τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Αὐτοί προεκάλεσαν τήν πρώτη ἅλωσι τό 1204 καί τήν καταστροφή τοῦ μεγαλυτέρου τμήματος τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας μέ τίς ἐπαίσχυντες Σταυροφορίες καί τήν ἐν συνεχείᾳ ἀρνησίν των, ὅταν τούς ἐζητήθη, νά σπεύσουν εἰς βοήθειαν τῆς Κων/λεως πού ἐκινδύνευε ἀπό τούς Τούρκους. Σημειώνομεν, ὅτι, ὡς προκύπτει ἀπό τίς πηγές, οἱ Γενουᾶται, οἱ ὁποῖοι ἀπεστάλησαν ὑπό τοῦ Πάπα στήν Κων-πολι, διά νά βοηθήσουν δῆθεν εἰς τήν ὑπεράσπισιν αὐτῆς, αὐτοί κυρίως ἔκαμαν τήν ἀρχήν τῆς καταστροφῆς. Διότι ἐκεῖ ὅπου ἐτοποθετήθησαν νά φυλάξουν τά τείχη, ἄφησαν ἀφύλακτον τήν διάβασιν, καί ἔτσι κατώρθωσαν οἱ Τοῦρκοι νά εἰσβάλουν ἀπό τήν Κερκόρπορταν καί νά ἐπιφέρουν τήν ὁλοκληρωτική καταστροφή. ᾿Αλλά, ἴσως, τοῦτο τό παρεχώρησεν ὁ Θεός διά νά ἐπέλθη ἡ Πτῶσις ἀπό ἐκείνους ἀπό τούς ὁποίους οἱ Βυζαντινοί, προδώσαντες τήν πίστιν, περίμεναν βοήθεια. Νόμισαν, ὅτι ἐγκαταλείποντες τήν ἀληθινήν Πίστιν καί προσφεύγοντες εἰς τούς Παπικούς θά ἐγλύτωναν ἀπό τήν καταστροφή. ῞Ομως αὐτή ἡ ἀποστασία, αὐτή ἡ ἀπιστία, αὐτή ἡ ὑποταγή εἰς τήν αἱρετικήν Δύσιν (Σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας, συλλείτουργον μετά Παπικῶν εἰς τήν ῾Αγίαν Σοφίαν κλπ.) ἔφεραν τήν ὀργήν τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐγκατάλειψιν. ῞Ολα, ὅμως, αὐτά πρέπει νά μᾶς προβληματίσουν καί νά μᾶς παραδειγματίσουν σήμερον ὅτε, δυστυχῶς, ἔχει ἐπέλθει ἀκόμη μεγαλυτέρα ἀποστασία ἀπό τήν ᾿Ορθοδοξία καί ἔγιναν οἱ περισσότεροι ῞Ελληνες τόσον λατινόφρονες, ὥστε νά κινδυνεύουμε νά χάσουμε τελείως καί ἐκεῖνο πού μέ τόση εὐλάβεια διεφυλάχθη τά τετρακόσια χρόνια τῆς σκλαβιᾶς.

Τελειώνουμε μέ μιά πολύ σπουδαία παρατήρησι πού ἔκανε ὁ Πολωνός ἱστορικός Γιάν Ντλοῦγκοζ διά τήν πτῶσι τῆς Κων/λεως: "῾Η ἧττα τῆς Κωνσταντινουπόλεως...ὑπῆρξε μιά μεγάλη νίκη τῶν Τούρκων, μία τρομερή καταστροφή τῶν ῾Ελλήνων, ἕνα αἶσχος τῶν Λατίνων"

Tags: ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΠΑΡΧΗ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ